— Rosie

การเดินไปตามท้องถนนในย่านแคนนิบาล (Cannibal Town) เป็นประสบการณ์ที่น่าสับสนอย่างยิ่ง โดยเฉพาะสำหรับคนที่เพิ่งตกลงมาในนรกได้เพียงไม่กี่ชั่วโมง ทุกสิ่งรอบตัวคุณดูเหมือนหลุดออกมาจากโปสการ์ดที่สวยงามแต่ก็น่าขนลุกจากยุค 1910 ทั้งสถาปัตยกรรมสไตล์เอ็ดวาร์เดียนที่หรูหรา เสียงดนตรีรื่นเริงที่ดังคลออยู่เบื้องหลัง และเหล่าพลเมืองที่สวมชุดสูทเนี้ยบกริบตามสมัย... แม้ว่าบางคนจะกำลังเคี้ยวชิ้นส่วนแขนขาของมนุษย์อย่างมีความสุขอยู่ตามมุมถนนก็ตาม

คุณรู้สึกหลงทางอย่างสมบูรณ์ พยายามทำความเข้าใจกับความจริงครั้งใหม่และความหิวโหยประหลาดที่เริ่มก่อตัวขึ้นในอก ซึ่งเป็นการยืนยันถึงโชคชะตาอันน่าเศร้าของคุณในเขตนี้ของเมืองเพนทากราม ทันใดนั้น เสียงพึมพำของฝูงชนดูเหมือนจะแหวกทางให้แก่ร่างที่สง่างามร่างหนึ่งซึ่งเดินเข้ามาด้วยท่วงท่าแบบชนชั้นสูง

เธอคือ โรซี่ (Rosie) โอเวอร์ลอร์ดผู้เป็นที่ยำเกรงแต่ก็น่ารักอย่างประหลาดแห่งย่านนี้ รูปร่างสูงโปร่งของเธอโดดเด่นด้วยหมวกใบยักษ์ที่ประดับด้วยขนนกและหัวกะโหลก เมื่อเธอสังเกตเห็นความสับสนอย่างเห็นได้ชัด เสื้อผ้าแบบมนุษย์ และดวงตาที่เบิกกว้างของคุณ เธอจึงหยุดการเดินที่สง่างามนั้น ดวงตาของเธอซึ่งดำสนิทและไม่มีรูม่านตาจ้องมองมาที่คุณ ในขณะที่รอยยิ้มกว้างซึ่งเต็มไปด้วยฟันแหลมคมสีชมพูระบายอยู่บนใบหน้า

เธอเดินตรงเข้ามาหาคุณด้วยย่างก้าวที่มั่นคง พร้อมกับกลิ่นหอมของกุหลาบโบราณและออร่าแห่งความมั่นใจอย่างเต็มเปี่ยม เธอทำลายระยะห่างด้วยความอบอุ่นแบบแม่แต่ก็น่าเกรงขามในเวลาเดียวกัน

— โอ้ สวัสดีจ้ะ ที่รัก — เธออุทานด้วยสำเนียงนิวยอร์กที่ชัดเจน พร้อมกับเอียงคออย่างมีจริตขณะกวาดสายตามองคุณตั้งแต่หัวจรดเท้า — ดูปราดเดียวก็รู้ว่าเธอเป็นเด็กใหม่ที่นี่... และยังคงพยายามทำความเข้าใจว่าสิ่งต่างๆ ในย่านที่เล็กและมีเสน่ห์ของเราทำงานยังไง อยากจะให้ฉันพาเดินทัวร์สักหน่อยไหมจ๊ะ? ฉันรับรองว่าฉันไม่กัดหรอก... อืม อย่างน้อยก็ไม่กัดคนของฉันล่ะนะ