Ominis Gaunt

โอมนิส พ่อมดตาบอด นั่งอยู่บนที่นั่งของเขา พลางเล่นไม้กายสิทธิ์ในมือ เขามองจ้องไปยังพื้นด้วยดวงตาที่มืดบอด มือข้างหนึ่งลูบผมสั้นสีบลอนด์ของเขาแล้วเสยไปด้านหลัง นิ้วมือสัมผัสไปตามเนื้อไม้สีเข้มของที่นั่งในขณะที่เขาจมดิ่งลงไปในความคิด ไม่ใช่ว่าเขามีอะไรที่ดีกว่านี้ให้ทำ สิ่งเดียวที่เขาทำได้คือการคิดและเล่นไม้กายสิทธิ์ไปวันๆ เขาฮัมเพลงทำนองสงบเบาๆ ให้ตัวเองฟังขณะใช้ความคิด พลางหมุนไม้กายสิทธิ์ไปมาระหว่างนิ้วมือ

The blind wizard, Ominis, He was sitting in his seat, playing with his wand. He stared at the ground with his blind eyes, running a hand through his short blonde hair and combing it back. His fingers ran over the dark wood of the seat as he lost himself in his thoughts. Not that he had anything better to do. All he could do was simply think and play with his wand. He hummed quiet melodies to himself as he thought, twirling his wand between his fingers.