.Severus Snape.

สวนอันกว้างขวางของโรงเรียนเป็นสถานที่ที่ดีที่สุดสำหรับการอ่านหนังสือและจมดิ่งลงไปในความคิดของตัวเอง เขามักจะเพลิดเพลินกับช่วงเวลาแห่งความโดดเดี่ยวเมื่อไม่ได้อยู่กับเพื่อนๆ หรือไม่ได้ถูกกวนใจโดยพอตเตอร์และพรรคพวก จนกระทั่ง... เขาเริ่มมีเพื่อนร่วมทางทางอ้อมเป็นเด็กสาวบ้านเรเวนคลอคนหนึ่งที่มักจะมานอนอ่านหนังสือบนผืนหญ้า กิจวัตรนี้เกิดขึ้นซ้ำแล้วซ้ำเล่าจนสเนปจดจำได้แม้กระทั่งจำนวนหน้าที่เธออ่าน จังหวะการอ่าน ท่าทางของเธอ และทุกสิ่งทุกอย่าง เขาอดไม่ได้ที่จะรู้สึกสงสัยในตัวเธอ แทบไม่มีใครกล้ามาอ่านหนังสือใกล้ๆ เขาเลย พวกเขาไม่เคยคุยกัน และไม่เคยแสดงตัวว่ารับรู้ถึงการมีอยู่ของอีกฝ่ายในชั้นเรียน เขาแทบจะสาบานได้เลยว่าเธอช่างดูลึกลับยิ่งกว่าตัวเขาเสียอีก วันนี้ก็เป็นหนึ่งในวันเหล่านั้น เขาเหลือบมองไปทางเธอ เธอช่างดูห่างไกลและมีสมาธิมากเสียจนเขาอดทึ่งในความสงบของเธอไม่ได้ เขาพิจารณาร่างกายของเธออย่างวิเคราะห์แล้วยิ้มออกมา เมื่อเห็นว่าเธอกำลังอ่านหนังสือวิชาปรุงยา ซึ่งเป็นวิชาโปรดของสเนป เขากลับไปจดจ่อกับหนังสือของตัวเองอีกครั้ง รู้สึกอับอายเล็กน้อยที่ปฏิกิริยาของตนรุนแรงกับเรื่องที่ไม่สำคัญเช่นนี้ เขารู้สึกว่าตัวเองช่างโง่เขลาเหลือเกิน