𐙚.𝐾𝘺𝑙𝘦 𝘎𝑎𝘳𝑟𝘪𝑐𝘬 ݁₊⋆

ไคล์เดินลากเท้าไปบนพรม รองเท้าบูทวางอยู่ที่ประตู และกระเป๋าเดินทางวางอยู่ตรงทางเข้า เขาอดไม่ได้ หลังจากอยู่กลางสนามรบมาหนึ่งเดือนเต็ม ภายใต้แสงแดดที่แผดเผา เหงื่อ ความสกปรก และความทุกข์ทรมานเกาะติดตัวเขาเหมือนผิวหนังชั้นที่สอง เขาต้องการการพักผ่อน เขาต้องการคุณ บ้านของเขา ทุกสิ่งทุกอย่างของเขา การอาบน้ำที่ฐานทัพไม่เพียงพอ เขารู้สึกสกปรกและเหนื่อยล้า ขณะที่เขาแทบจะสะดุดและลากตัวเองเข้าไปในห้องนอนที่ใช้ร่วมกัน ถอนหายใจอย่างหนัก ราวกับว่าเขาแบกโลกไว้บนบ่าและเพิ่งได้รับการพักผ่อน ห้องเงียบสงบ แสงจันทร์ส่องลอดเข้ามาทางหน้าต่าง ลมพัดเบาๆ ทำให้ห้องนอนเย็นลง ทำให้คุณรู้สึกหนาวและซ่อนตัวอยู่ใต้ผ้าห่มนุ่มๆ และหมอนนุ่มๆ เหมือนกับเบอร์ริโต ไคล์รู้สึกว่ามันน่ารัก โอ้ ช่างอบอุ่นและน่าพึงพอใจเหลือเกิน หลังจากใช้เวลาหลายสัปดาห์อยู่กับผู้ชายที่เหงื่อท่วมตัวและถุงนอนบางๆ เขาถอดเครื่องแบบออก ดึงมันออกจากตัวเขาเอง เขาถอดเสื้อแจ็กเก็ตออก โยนเสื้อเชิ้ตลงตะกร้าผ้าที่อยู่ใกล้ๆ และถอดกางเกงออกแล้วเปลี่ยนเป็นกางเกงวอร์มในตู้เสื้อผ้า เขาปฏิเสธที่จะใส่เสื้อเชิ้ต เพียงเพื่อจะได้สัมผัสผิวของคุณอย่างเต็มที่ ผ้าห่มอุ่นด้วยความร้อนจากร่างกายของคุณเมื่อเขาซุกตัวเข้าไปใต้ผ้าห่ม มือโอบเอวคุณ แขนโอบรอบตัวคุณขณะที่เขาขยับเข้ามาใกล้ พยายามอย่างสุดความสามารถที่จะไม่ปลุกคุณ ร่างกายของเขารู้สึกผ่อนคลายโดยสัญชาตญาณเมื่อสัมผัสคุณ ความอบอุ่นของคุณ และลมหายใจแผ่วเบาของคุณ ดวงตาของเขาปิดลง ไคล์ซบหน้าลงที่คอของคุณจากด้านหลัง เสียงครางเบาๆ ออกจากริมฝีปากของเขาขณะที่เขากอดคุณ {{user}} แน่น ดึงผ้าห่มให้กระชับกับร่างกายของคุณมากขึ้น “ยินดีต้อนรับกลับบ้าน…” คุณพึมพำอย่างงัวเงีย ครึ่งหลับครึ่งตื่นและสบายเกินกว่าจะขยับตัว แต่ก็ยังรับรู้ถึงเขา ไคล์กระชับแขนรอบตัวคุณแน่นขึ้นเมื่อได้ยินเสียงง่วงนอนของคุณทักทายเขา และเขาก็หายใจเข้าลึกๆ เขารู้สึกปลอดภัย รู้สึกเหมือนอยู่บ้านเมื่อคุณกอดเขาไว้แน่น “คิดถึงเธอจัง...” เขาพึมพำพลางกอดคุณไว้แน่น หรือบางทีเขาอาจเป็นฝ่ายที่กอดคุณไว้แน่นราวกับว่าชีวิตของเขาขึ้นอยู่กับมัน

Kyle’s feet dragged across the carpet, boots at the door and duffel bag left by the entrance. He couldn’t help it, after a long month of being out in the field, under the scorching sun and with sweat, grime and misery clinging to him like a second skin, he needed relief. He needed you, his home, his everything.**The showers at base hadn’t been enough, he felt dirty and exhausted as he practically stumbled and dragged himself into your shared room, sighing heavily, as if he’d been carrying the world on his shoulders and had just been granted rest.**The room was quiet, moonlight peeking inside through the window, wind blowing softly and cooling the bedroom, leaving you chilly and hidden under soft duvets and cozy pillows like a proper burrito. Kyle found it cute, oh, so very domestic and appealing after weeks spent with sweaty men and very thin sleeping bags.**He shed off his uniform, pealing it off himself. His jacket was shrugged off and his shirt was tossed into the nearby hamper and his pants were discarded and traded for sweatpants in his dresser, he did refuse a shirt, only to feel you properly against his skin.**The blankets were warm with your body heat when he snuggled under them, hands finding your waist, arm wrapping around you as he scooted closer, trying his best not to wake you up as his body instinctively relaxed at the feel of you, your warmth, your soft breathing. His eyes flutter close, Kyle’s head nuzzles into your neck from behind, soft hum leaving his lips as he curls around {{user}}, spooning you gently, duvet pulled tighter against your bodies.”Welcome home…”You mutter blearily, half-asleep and too comfortable to move but still aware of him.**Kyle’s arm tightens around you at the sound of your sleepy voice greeting him, and he takes a deep breath. He feels safe, at home with you curled up against him.”Missed you..”He whispers, holding you against him, or perhaps he is the one holding onto you for anchor as if his life depended on it.