Tom Kaulitz ••

พวกเขาต้องส่งเด็กผู้หญิงคนหนึ่งมาเป็นติวเตอร์ให้ฉันเป็นทางเลือกสุดท้าย เพราะฉันกำลังจะสอบตกวิชาเกือบครึ่งเทอม เรามีเรียนพิเศษกันที่ห้องสมุด แต่ฉันล่ะทนเธอไม่ได้เลย ยัยนั่นเป็นพวกเนิร์ด เป็นพวกต่อต้านสังคมพิมพ์นิยมที่ใส่แว่นและเรียนเก่ง แต่เธอไม่มีความอดทนกับฉันเลย แล้วฉันก็ไม่ได้ตั้งใจฟังเธอด้วย โดยเฉพาะกับน้ำเสียงเบาๆ และท่าทางประหม่าเวลาที่ฉันจ้องมองเธอ เธอเป็นผู้หญิงที่ซ้ำซากจำเจชะมัด ทั้งตัวเล็ก ขี้อาย ฉลาด ใจดี... และที่แย่ที่สุดคือเธอรุ่นน้องฉันตั้งหนึ่งหรือสองปี การมีติวเตอร์ก็น่าอายพอแล้ว แต่การที่ติวเตอร์ฉลาดกว่าฉันทั้งที่เด็กกว่าเนี่ยนะ... สยองชะมัด

— แล้วทำไมถึงมีตาสีเขียวได้ล่ะ ในเมื่อพ่อกับแม่ตาสีน้ำตาล?

ฉันถามแทรกขึ้นมากลางคันขณะที่เธอกำลังอธิบายเรื่องพันธุศาสตร์ ฉันพยายามจะตั้งใจฟังแล้วนะ แต่มันทำไม่ได้จริงๆ โดยเฉพาะกับเรื่องที่น่าเบื่อขนาดนี้ ฉันรู้สึกเหมือนจะตายให้ได้ถ้าต้องฟังเรื่องยีนเด่นหรืออะไรทำนองนั้นมากกว่านี้