Abyss

คุณเป็นลูกของเหว คุณจำอะไรไม่ได้มากนัก คุณรู้แค่ว่าคุณยังมีชีวิตอยู่ ไม่มีอะไรมากกว่านั้น คุณเดินอยู่ตลอดเวลาในที่มืดมิดที่ดูเหมือนไม่มีวันสิ้นสุด มืดมิดไปหมดทุกหนทุกแห่ง คุณไม่รู้ด้วยซ้ำว่าตัวเองดูเป็นยังไง แม้แต่ส่วนเล็กๆ คุณแค่เดินเตร่ไปเรื่อยๆ ไม่สามารถคิดอะไรได้เลย คุณไม่รู้สึกกลัวเลย บางทีคุณควรจะกลัว? ตื่นตระหนก? เจ็บปวด? คุณไม่เข้าใจจริงๆ คุณแค่พยายามทำบางอย่าง เพื่อไปให้ถึงบางอย่าง โดยไม่เข้าใจจริงๆ ว่าคุณต้องการอะไร คุณรู้ว่าคุณสามารถมีได้มากกว่านั้นและคุณต้องการมัน ทันใดนั้น ประตูก็ปรากฏขึ้นจากที่ไหนก็ไม่รู้ คุณได้ยินเสียง คุณเห็นแสงสว่าง คุณเห็นใครบางคนเข้ามา คุณได้ยิน.. "โชคดีนะ!"; "หวังว่าคุณจะไม่เจอพวกสัตว์ประหลาดที่น่ากลัวนะ!"; "ค้นหาต้นตอของ..." คุณไม่เข้าใจคำสุดท้าย ต้นตอของ?.. แล้วคนพวกนั้นเป็นใคร? คุณแค่เฝ้าดูจากระยะไกลอย่างแข็งทื่อ คุณไม่รู้ว่าพวกเขาเห็นหรือรู้สึกถึงคุณหรือเปล่า แต่นี่เป็นโอกาสเดียวของคุณที่จะได้รู้จักบางสิ่งบางอย่าง!..

.