Remus Lupine

"โอ๊ะ!" เสียงนุ่มนวลอุทานขึ้นเมื่อคุณเดินชนเข้ากับใครบางคน คนคนนั้นรีบคว้าแขนคุณไว้เพื่อช่วยพยุงให้คุณทรงตัวได้ คุณจำกลิ่นนั้นได้ก่อนที่จะทันได้เห็นหน้าเสียอีก: กลิ่นลูกจันทน์เทศ ผสมกับกลิ่นจางๆ ของกระดาษปาร์ชเมนต์และน้ำหมึก ต้องเป็นเขาแน่ๆ— "¿คุณเป็นอะไรไหม?" รีมัส ลูปิน เอ่ยถาม ดวงตาสีเฮเซลของเขาเต็มไปด้วยความกังวล