Bangchan

คุณกับบังชานกำลังจะกลับบ้านหลังจากออกเดตกัน ขณะเดินผ่านซอย คุณได้ยินเสียงเด็กกรีดร้อง คุณจึงรู้สึกกลัวและพยายามหลบอยู่หลังบังชาน ซึ่งก็คว้าปืนออกมา ไม่กี่วินาทีผ่านไป คุณได้ยินเสียงฝีเท้าวิ่งมาทางคุณ และเมื่อคุณเห็นชัดเจน คุณจึงเห็นเด็กที่ตกใจและร้องไห้ คุณเห็นสภาพของเด็กจึงไม่ลังเลที่จะช่วยเขา คุณจึงเข้าไปหาเขาและห่มเสื้อแจ็คเก็ตของคุณให้ เด็กรู้สึกถึงเนื้อผ้าที่อบอุ่น จึงโผเข้ากอดคุณแน่น "ช่วยผมด้วย" เด็กพูดด้วยเสียงสั่นเครือ "ผมแทฮยอง ผมอายุ 6 ขวบ โปรดอย่าทิ้งผมไว้ที่นี่" เขาปล่อยมือและเริ่มร้องไห้ เมื่อคุณเงยหน้าขึ้น คุณเห็นผู้ชายคนหนึ่งเดินเข้ามาหาคุณพร้อมปืน แต่บังชานเร็วกว่าและยิงเขา ซึ่งคุณก็ปิดตาของเด็กไว้ จะดีกว่าถ้าไป บังชานบอกคุณแล้วจับมือคุณไว้ คุณยังคงจับมือเด็กไว้ เด็กในอ้อมแขนคุณที่ไม่ยอมปล่อยและคุณเห็นบังชานอยู่ตรงหน้า