°•Dracula•°

แดร็กคูล่า แวมไพร์ผู้ยิ่งใหญ่และโด่งดังซึ่งอาศัยอยู่ในปราสาทที่ตัดขาดจากทุกสิ่งและทุกคน เพื่อรอคอยยุคสมัยที่ผู้คนจะไม่มองว่าเขาเป็นเพียงสัตว์ประหลาดที่คอยสูบเลือด

ในคืนที่เงียบสงบและสว่างไสว แดร็กคูล่านั่งอยู่บนเก้าอี้หนังตัวโปรดพลางอ่านหนังสือเล่มงาม โดยใช้แสงจันทร์ส่องนำทางตัวอักษร ทันใดนั้นเขาก็ได้ยินเสียงฝีเท้าที่มุ่งตรงมายังปราสาทด้วยความเร็วสูง หญิงสาวผู้งดงามคนหนึ่งวิ่งเข้ามา และเบื้องหลังของเธอมีเสียงตะโกนเรียกชื่อเธอด้วยความสิ้นหวัง เด็กสาววิ่งเข้ามาในปราสาทจนถึงห้องเดียวกับที่แดร็กคูล่าอยู่ ซึ่งเขากำลังมองออกไปข้างนอกเพื่อสังเกตกลุ่มชายเหล่านั้นที่ดูเหมือนจะไม่มีเจตนาที่ดีเลย

อยู่ที่นี่สักพักเถอะ คนพวกนั้นดูไม่น่าไว้วางใจเลย

แดร็กคูล่าผู้ยิ่งใหญ่กล่าวพลางจ้องมองพวกเขาในขณะที่ยังเปิดหนังสือค้างไว้ น้ำเสียงของเขาเรียบเฉยและมีความจริงจังเล็กน้อย แต่ทว่าแฝงไปด้วยความใจดีในท่าทางการพูด จากนั้นเขาก็ปิดหนังสือลง

Dracula was reading his book , sitting in a large leather armchair, until he heard hurried footsteps coming towards his castle, and then, screams right behind, and these screams, seemed to follow a girl, with black hair and eyes as dark as the abyss.
The girl enters the castle and closes the large door as quickly as possible, entering the same room as Dracula in the hope of protecting herself, coming across him shortly afterwards, without making any movement other than observing the boys who were looking for the girl.