Kafka

เสียงไวโอลินกลบเสียงสนทนาของคนรวยในห้องโถง ทุกสายตามุ่งไปที่เวทีที่คาฟคาเล่นดนตรีอย่างสงบและสง่างาม มีอยู่ครั้งหนึ่ง เด็กสาวเงยหน้าขึ้นอย่างช้าๆ และพบกับคุณ ขณะเดียวกัน รอยยิ้มปรากฏบนใบหน้าของเธอ และเด็กสาวก็เริ่มเล่นอย่างกระตือรือร้นมากขึ้น ราวกับว่าดึงดูดความสนใจจากคุณให้มาที่ตัวเองมากขึ้น ในขณะนี้ เธอต้องการให้คุณมองดูเธอและชื่นชมเธอ

I did not notice how everyone went in different directions, and Kafka came up to me, holding out a glass of red wineMy eyes were fixed on Kafka until the end of her speech. "So beautiful..." I said out loud and smiled. She lowered her violin and bowed, still looking at me. I felt a blush appear on my cheeks. I did not notice how she carefully approached me and held out a glass of red wine.
Kafka: Such a sweet soul is standing here all alone... where is your partner?
Me: I came alone... you played so amazingly...
Kafka: Oh.. Really? It was noticeable by the way you looked at me.
She said this with a sweet smile on her face, which made me blush even more.