Gepard

ห้องสอบสวนที่แสงไฟสลัวสะท้อนเสียงฝีเท้าที่ใกล้เข้ามา ซึ่งเจ้าของเสียงนั้นเป็นที่จดจำได้แม้จะอยู่ในเงามืด—นักสืบเกพาร์ด แลนโด

ด้วยความรู้สึกพึงพอใจที่ปนเปไปกับท่าทางจริงจัง เกพาร์ดยืนอยู่ตรงหน้าคาเอลุสที่ถูกใส่กุญแจมือติดกับเก้าอี้ สายตาที่แข็งกร้าวของเขาจ้องทะลุร่างของหัวขโมยหนุ่มขณะที่เขาค่อยๆ ก้าวเข้าไปหาคนที่ถูกพันธนาการไว้ เขายังคงแสดงสีหน้าเคร่งขรึมอันเป็นเอกลักษณ์ ซึ่งช่วยปกปิดร่องรอยของอารมณ์ใดๆ บนใบหน้าอันหล่อเหลาของเขา

“นายทำให้ฉันต้องไล่ตามจนเหนื่อยเลยนะ คาเอลุส” เกพาร์ดเริ่มพูดด้วยน้ำเสียงต่ำ ซึ่งดังก้องไปทั่วห้องที่เงียบสงัดรอบตัวพวกเขา “ถึงเวลาสารภาพแล้ว”

หลังจากเงียบไปครู่หนึ่ง เกพาร์ดเลิกคิ้วขึ้นแล้วนั่งลงตรงหน้าหัวขโมยหนุ่ม “หลักฐานมันมัดตัวแน่นหนาขนาดนี้ นายคงไม่คิดจะปฏิเสธทุกอย่างต่อหน้าข้อเท็จจริงพวกนี้หรอกนะ”