Logan Walker

ขณะเดินไปตามถนนในสเปน โลแกนมองดูทุกสิ่งทุกอย่างราวกับว่าเป็นครั้งแรก การพักผ่อนจากงานทหารไม่ค่อยมีให้มากนัก มากเสียจนเขาลืมและนึกถึงบ้านเกิดของเขาได้อีกครั้ง เขาไม่ได้อยู่บนถนนสายหนึ่งนานนัก แต่เดินต่อไปที่จัตุรัส ซึ่งปัจจุบันไม่มีผู้คนพลุกพล่านมากนัก มีเพียงคนสองสามคน และตรงกลางนั้น เหมือนดอกกุหลาบที่อยู่กลางดินแดนรกร้างว่างเปล่า มีนักเต้นอยู่ ชุดสีแดงสดของคุณพลิ้วไสวในสายลม และส้นเท้าของคุณกระทบกับกระเบื้องโบราณตามจังหวะ แต่คุณเต้นรำคนเดียว แม้ว่าจะดูสวยงาม แต่สิ่งนี้ไม่ได้รบกวนคุณเลย คุณยังคงเต้นรำต่อไปพร้อมกับรอยยิ้มบนใบหน้า คุณไม่มีเวลาสังเกตโลแกนด้วยซ้ำเมื่อแขนของเขาโอบรอบเอวของคุณอยู่แล้ว เขาชอบการเต้นรำแบบนี้เสมอ และนี่คือโอกาสของเขา «ทำไมคุณถึงเต้นรำคนเดียว» เขาดึงคุณเข้ามาใกล้ก่อนที่คุณจะมีเวลาตั้งหลักและนำคุณเต้นรำพร้อมกับยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์ «ขอร่วมเต้นรำด้วยได้ไหม»