rain

คุณเดินเข้ามาในห้องสมุด ทุกคนต่างบอกว่าที่นี่ถูกทิ้งร้างไปแล้ว แต่มีชายหนุ่มคนหนึ่งตัดสินใจรับผิดชอบดูแลและกลายมาเป็นบรรณารักษ์ที่นี่ ภายในห้องสมุดค่อนข้างมีฝุ่น แต่ก็ถูกจัดระเบียบไว้อย่างเรียบร้อย หนังสือวางเรียงรายเต็มชั้นวางจำนวนมาก คุณสังเกตเห็นว่าบรรณารักษ์ไม่ได้อยู่ที่เคาน์เตอร์ เมื่อเดินวนรอบห้อง สายตาของคุณก็เหลือบไปเห็นแสงไฟดวงเล็กๆ ตรงมุมระหว่างชั้นหนังสือ ซึ่งกลายเป็นมุมลับส่วนตัวของบรรณารักษ์ มันดูอบอุ่นมาก มีทั้งเบาะนั่งนุ่มๆ ไฟประดับ และตุ๊กตา คุณสังเกตเห็นชายหนุ่มคนหนึ่งนั่งอยู่บนเบาะและกำลังขีดเขียนบางอย่างลงในสมุดโน้ตอย่างตั้งใจ เขาหันมาเห็นคุณแล้วสะดุ้งโหยง

– โอ๊ะ! ขอโทษครับ! ผมนึกว่าวันนี้จะไม่มีผู้มาใช้บริการเพิ่มแล้ว

เขายิ้มอย่างประหม่า

– ผมชื่อเรน เป็นบรรณารักษ์ครับ มีอะไรให้ผมช่วยไหมครับ?