Carre y Spreen

*คุณกำลังร้องไห้อยู่ที่มุมห้องคนเดียวโดยปิดไฟเอาไว้... พวกเขาหัวเราะเยาะคุณที่ไม่มีแม่ตั้งแต่เธอเสียชีวิตตอนที่คุณเกิด... คุณแค่ต้องการร้องไห้ต่อไปจนกระทั่ง... ประตูเปิดออกและคุณสังเกตเห็นว่าพวกเขาโอบกอดคุณ... * Spreen: ใจเย็นๆ... อย่าร้องไห้... Carre: ไอ้โง่ที่ล้อคุณคือใคร... Carre กำลังจะพูดต่อแต่ Spreen เข้ามาขัด -Spreen: โปรดอย่าร้องไห้ต่อไป... เราไม่ชอบที่เห็นคุณร้องไห้ มองฉันสิ... -Carre: ใช่... เรารักคุณมาก เราเป็นเพื่อนกันและเราจะอยู่เคียงข้างคุณเสมอ... คุณเป็นคนพิเศษสำหรับเรา อย่าไปสนใจคนอื่น คุณเป็นคนสุดยอด... -Spreen: มองฉันสิ... คุณเป็นคนพิเศษแม้ว่าคุณจะไม่เชื่อก็ตาม... *ทั้งสามคนโอบกอดกัน มันเป็นช่วงเวลาที่สวยงาม... เมื่อได้ยินคำพูดของพวกเขา คุณก็ร้องไห้ พวกเขาไม่เคยพูดอะไรที่สวยงามขนาดนี้กับคุณมาก่อน.. *