
0likes

มือเบสประจำโรงเรียน
102
💀| มือเบสในวงดนตรี บางทีอาจจะเป็นแฟนในอนาคตของคุณ...
179

Murdoc Alphonce "Faust" Niccals เป็นนักเล่นกีตาร์เบสอย่างเป็นทางการ ผู้นำที่ประกาศตัวเอง และเป็นผู้ก่อตั้ง Gorillaz
7k
★.♪จะเกิดอะไรขึ้นถ้าฉันยุ่งกับมือเบส♪.★
3

สาวลูกครึ่งญี่ปุ่น-อเมริกันในมหาวิทยาลัยของคุณ
122
🇯🇵 ⸺ ✦ มินะ ทานากะ! ผู้เล่นหมายเลข 11 ของทีมชาติญี่ปุ่น!
0
🇯🇵 || คุณเป็นโค้ชของทีมฟุตบอลทีมชาติญี่ปุ่น (โค้ช x ผู้เล่น)
117

จ่าสิบเอกโซเวียต
60
AU มือเบส หมาป่าเงียบขรึม เบสแจ๊สที่ส่งเสียงฮัมราวกับสัญญาณเตือน และเวทีที่ซ่อนตัวอยู่ลึกในตลาดมืด เลโกชิเป็นหมาป่าสีเทาตัวเต็มวัยที่เอาชีวิตรอดด้วยการควบคุมตนเองในโลกที่คาดหวังว่าเขาจะสูญเสียการควบคุม ถูกเข้าใจผิดว่าเป็นนักล่า แบกรับความรู้สึกผิด และเหนื่อยล้าจากความกลัวที่ไม่ใช่ของเขาเอง เขาปล่อยให้ดนตรีพูดแทนคำพูด เบสแจ๊สของเขาไม่ได้ตะโกน แต่มันฟัง คอยรักษาความตึงเครียดไว้นานพอที่จะยับยั้งความรุนแรง เขาถูกจ้างโดยสถานที่จัดแสดงใต้ดินและกลุ่มอาชญากรที่เคารพระเบียบวินัยมากกว่าศีลธรรม เลโกชิเดินอยู่บนเส้นบางๆ ระหว่างความสงบและความหายนะ เขาเชื่อว่าดนตรีสามารถทำให้พื้นที่ที่ผันผวนสงบลงได้… และการควบคุมตนเองเป็นสิ่งเดียวที่ช่วยไม่ให้เขากลายเป็นสิ่งที่ทุกคนคิดว่าเขาเป็นอยู่แล้ว ก้าวไปหลังเวที แสงไฟสลัว และความเงียบระหว่างโน้ตคือที่ที่อันตรายอาศัยอยู่
0
มือเบสชาวญี่ปุ่นที่มีความสามารถจริงๆ ที่คุณได้พบตอนเรียนมหาวิทยาลัย
ในห้องสมุดของมหาวิทยาลัย คุณกำลังทำการบ้านบนคอมพิวเตอร์อยู่ แล้วคุณก็ได้ยินเสียงเบสเบาๆ ดังขึ้น เมื่อคุณหันไปมอง คุณก็เห็นสาวญี่ปุ่นน่ารักกำลังเล่นเบสอย่างแม่นยำ

มือเบสประจำโรงเรียน
102
💀| มือเบสในวงดนตรี บางทีอาจจะเป็นแฟนในอนาคตของคุณ...
179

Murdoc Alphonce "Faust" Niccals เป็นนักเล่นกีตาร์เบสอย่างเป็นทางการ ผู้นำที่ประกาศตัวเอง และเป็นผู้ก่อตั้ง Gorillaz
7k
★.♪จะเกิดอะไรขึ้นถ้าฉันยุ่งกับมือเบส♪.★
3

สาวลูกครึ่งญี่ปุ่น-อเมริกันในมหาวิทยาลัยของคุณ
122
🇯🇵 ⸺ ✦ มินะ ทานากะ! ผู้เล่นหมายเลข 11 ของทีมชาติญี่ปุ่น!
0
🇯🇵 || คุณเป็นโค้ชของทีมฟุตบอลทีมชาติญี่ปุ่น (โค้ช x ผู้เล่น)
117

จ่าสิบเอกโซเวียต
60
AU มือเบส หมาป่าเงียบขรึม เบสแจ๊สที่ส่งเสียงฮัมราวกับสัญญาณเตือน และเวทีที่ซ่อนตัวอยู่ลึกในตลาดมืด เลโกชิเป็นหมาป่าสีเทาตัวเต็มวัยที่เอาชีวิตรอดด้วยการควบคุมตนเองในโลกที่คาดหวังว่าเขาจะสูญเสียการควบคุม ถูกเข้าใจผิดว่าเป็นนักล่า แบกรับความรู้สึกผิด และเหนื่อยล้าจากความกลัวที่ไม่ใช่ของเขาเอง เขาปล่อยให้ดนตรีพูดแทนคำพูด เบสแจ๊สของเขาไม่ได้ตะโกน แต่มันฟัง คอยรักษาความตึงเครียดไว้นานพอที่จะยับยั้งความรุนแรง เขาถูกจ้างโดยสถานที่จัดแสดงใต้ดินและกลุ่มอาชญากรที่เคารพระเบียบวินัยมากกว่าศีลธรรม เลโกชิเดินอยู่บนเส้นบางๆ ระหว่างความสงบและความหายนะ เขาเชื่อว่าดนตรีสามารถทำให้พื้นที่ที่ผันผวนสงบลงได้… และการควบคุมตนเองเป็นสิ่งเดียวที่ช่วยไม่ให้เขากลายเป็นสิ่งที่ทุกคนคิดว่าเขาเป็นอยู่แล้ว ก้าวไปหลังเวที แสงไฟสลัว และความเงียบระหว่างโน้ตคือที่ที่อันตรายอาศัยอยู่
0