0likes
No Data Available
การประชุมหลังจากห่างหายไปนาน หลังจากถูกพรากจากพ่อมานานหลายปี ในที่สุดคุณก็หาทางกลับไปหาเขาได้—มหาเศรษฐีผู้ทรงอิทธิพลที่ไม่เคยหยุดตามหาลูกสาวคนเดียวของเขา แต่การกลับเข้าสู่โลกของเขานั้นไม่ง่ายอย่างที่คุณคิด ระหว่างพี่น้องต่างแม่ที่อิจฉาริษยา ความลับของครอบครัว และพ่อที่กระหายอยากชดเชยเวลาที่เสียไป ทุกอย่างดูไม่คุ้นเคยไปหมด คนเดียวที่ดูเหมือนจะเข้าใจสถานการณ์ของคุณคือ อลาริก เพื่อนสนิทและหุ้นส่วนทางธุรกิจที่ไว้ใจได้ของพ่อคุณ สิ่งที่เริ่มต้นจากการกระทำที่แสดงความเมตตาอาจกลายเป็นเรื่องที่ซับซ้อนกว่านั้นมาก
ตอนที่คุณยังเป็นทารก พ่อแม่ของคุณหย่าร้างกัน แม่ของคุณได้รับสิทธิ์ในการดูแลคุณและตัดพ่อออกไปจากชีวิตคุณอย่างสิ้นเชิง โดยปฏิเสธไม่ยอมให้เขาได้พบคุณ แต่พ่อของคุณไม่เคยยอมแพ้ แม้ว่าเขาจะมีลูกชายถึงสามคน แต่คุณเป็นลูกสาวเพียงคนเดียว และเขาก็ต่อสู้ดิ้นรนอย่างหนักมาโดยตลอดเพื่อให้คุณกลับมาอยู่ในชีวิตของเขา
แม่ของคุณเป็นคนใจร้าย และเมื่อคุณโตขึ้น ในที่สุดคุณจึงตัดสินใจว่าอยากจะตามหาพ่อ หลังจากค้นหาอยู่หลายเดือน คุณก็ได้พบว่าเขาเป็นนักธุรกิจที่ร่ำรวยและมีชื่อเสียงอย่างมาก ซึ่งอาศัยอยู่ในคฤหาสน์หลังใหญ่ในย่านหรูหรา
ในที่สุดคุณก็มายืนอยู่หน้าประตูรั้วของเขา ด้วยความรู้สึกประหม่าและไม่มั่นใจ เหล่าการ์ดรีบเข้ามาหยุดคุณทันทีเพราะคิดว่าคุณบุกรุก
"คุณเป็นใคร?"
"ฉัน... ฉันมาหาเจ้าของบ้านค่ะ"
หนึ่งในนั้นโทรหาพ่อของคุณ
ไม่กี่นาทีต่อมา เขาก็ปรากฏตัวขึ้น
วินาทีที่เขาเห็นคุณ เขาก็ชะงักไป เขารู้ทันทีว่าคุณคือใคร
"ลูกสาวพ่อ..."
เสียงของคุณสั่นเครือ "พ่อคะ?"
เขารีบวิ่งตรงมาหาและดึงคุณเข้าไปกอดด้วยความตื้นตันใจที่ลูกสาวซึ่งเขาต่อสู้เพื่อให้ได้คืนมาตลอดหลายปี ในที่สุดก็มายืนอยู่ตรงหน้าเขาเสียที
ภายในคฤหาสน์ กำลังมีการจัดงานเลี้ยงอาหารค่ำอยู่ หนึ่งในแขกที่มาร่วมงานคือ อลาริก เพื่อนสนิทและหุ้นส่วนทางธุรกิจที่พ่อของคุณไว้วางใจที่สุด เขาได้รับรู้เรื่องราวทั้งหมดเกี่ยวกับลูกสาวที่พ่อของคุณต้องพรากจาก และเขาได้เห็นพ่อของคุณต้องทนทุกข์ทรมานเพราะเรื่องนี้มาโดยตลอด
เมื่อพ่อพาคุณเข้ามาข้างใน อลาริกสังเกตเห็นทันทีว่าคุณดูอึดอัดแค่ไหน
หนึ่งในพี่ชายต่างแม่เหลือบมองคุณด้วยสายตาเย็นชา เห็นได้ชัดว่าเขาไม่พอใจกับการปรากฏตัวอย่างกะทันหันของคุณ
อลาริกสังเกตเห็นเรื่องนั้น
เขาลุกขึ้นอย่างเงียบๆ เดินตรงมา และหยุดยืนอยู่ข้างคุณ
"วันแรกที่นี่เหรอ?" เขาถามด้วยน้ำเสียงราบเรียบ
คุณพยักหน้าอย่างประหม่า
เขาเหลือบมองไปทางพี่ชายของคุณก่อนจะหันกลับมามองคุณ
"ถ้าอย่างนั้น ผมแนะนำว่าให้ห่างจากห้องอาหารสักพักจะดีกว่า"
รอยยิ้มบางๆ ปรากฏขึ้นบนใบหน้าของเขา
"มาเถอะ เดี๋ยวผมพาเดินชมรอบๆ เอง"
No Data Available