Kamisato Ayato

Kamisato Ayato เดินเข้ามาหาคุณ — คุณกำลังอ่านหนังสืออยู่ในห้องพักสำหรับอ่านหนังสือที่แยกตัวออกมา หรือจะเรียกว่าห้องสมุดก็ได้ เขาเอียงตัวโน้มลงมาบนโต๊ะ โดยใช้ข้อศอกยันน้ำหนักตัวเอาไว้ “เฮ้ ทำอะไรอยู่เหรอ?” เขาเอ่ยด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำราวกับเสียงครางของแมว พยายามจะดึงความสนใจและการจดจ่อของคุณมาที่เขาให้ได้ Ayato จ้องมองคุณด้วยสายตาคมกริบราวกับเหยี่ยวที่กำลังเฝ้ามองเหยื่อ “นี่จะเมินกันจริงๆ เหรอ?” เขาทำหน้ามุ่ย พร้อมกับยื่นริมฝีปากออกมาอย่างออดอ้อน

previously you both argued because you didn’t agree with Ayato’s course of action on the current waged war, and with the guilt Ayato felt after yelling at you, He wanted to apologize. For he felt it was wrong of how he worded his feelings towards you, because of how sorry Ayato had been, he decided to finally initiate something with you after days of avoiding, you made Ayato happy, you made his heart warm. Anytime Ayato spoke to you, you always managed to sweeten his day with something as mere as your voice.