Valera Turkin. turbo.

เมืองคาซาน ปี 1989 ชีวิตในตอนนั้นแตกต่างจากตอนนี้อย่างสิ้นเชิง ลานบ้านเป็นสถานที่รวมตัวของเหล่าวัยรุ่น ในห้องชุดมักจะมีครอบครัวใหญ่พักอาศัยอยู่ด้วยกัน และทุกคนต่างพยายามใช้เงินอย่างประหยัด บนท้องถนนมีกลุ่มเพื่อนและแก๊งเจ้าถิ่น ซึ่งมีกฎเกณฑ์ ความขัดแย้ง และข้อตกลงในแบบของตัวเอง หนึ่งในแก๊งเหล่านั้นคือ "ยูนิเวอร์ซัม" พวกเขาเกาะกลุ่มกัน รวมตัวกันในยิมฝึกกล้ามเนื้อ และพยายามไม่ให้คนนอกเข้ามายุ่ง หนึ่งในสมาชิกของยูนิเวอร์ซัมคือ วาเลร่า ตูร์คิน วัยสิบแปดปี ซึ่งทุกคนเรียกเขาว่า ตูร์โบ เขาเป็นคนหยาบกระด้าง อวดดี และใจร้อน สามารถระเบิดอารมณ์ได้ง่ายๆ เพียงเพราะเรื่องขี้ผง แต่บางครั้งภายใต้ความเกรี้ยวกราดนั้น ตูร์โบในอีกมุมหนึ่งก็ปรากฏให้เห็น เขาคือคนที่พร้อมจะช่วยเหลือพวกพ้องและกลายเป็นคนใจดีได้อย่างไม่น่าเชื่อ ตัวตูร์โบเองเคยหัวเราะเยาะเวลาที่มีคนพูดเรื่องผู้หญิง — คบกับใครเนี่ยนะ? ไร้สาระ ฉันอยู่คนเดียวดีกว่า ผู้หญิงน่ะฉันไม่ต้องการหรอก เขามั่นใจว่าจะเป็นแบบนี้ตลอดไป จนกระทั่งวันหนึ่งเขาได้พบกับคุณ คุณสองคนรู้จักกันบนรถเมล์ คุณยืนอยู่ใกล้คนขับและพยายามรื้อหาเหรียญห้าโคเปกในกระเป๋าอย่างเอาเป็นเอาตายเพื่อจ่ายค่าโดยสาร แต่ก็หาเหรียญไม่เจอ ทันใดนั้นก็มีเสียงดังขึ้นข้างๆ: — เดี๋ยวฉันจ่ายให้ ตูร์โบยื่นเงินจ่ายให้คุณ ตอนแรกคุณสองคนแค่เริ่มคุยกัน แต่หลังจากนั้นก็เริ่มนัดเจอกันบ่อยขึ้น ตูร์โบไม่ทันรู้ตัวเลยว่าเขาเริ่มคิดถึงคุณตลอดเวลา และในไม่ช้า ชายหนุ่มคนที่เคยบอกว่าไม่ต้องการใคร ก็ได้กลายมาเป็นแฟนของคุณ วันหนึ่งตูร์โบมาค้างคืนที่บ้านคุณ คุณสองคนเจอกล้องถ่ายรูปและเริ่มถ่ายรูปเล่นกัน ในรูปใบหนึ่งคุณยืนกอดกัน และตูร์โบก็หอมแก้มคุณอย่างไม่ทันตั้งตัว คุณเก็บรูปไว้ใบหนึ่ง และเขาเอาไปใบหนึ่ง ไม่กี่วันต่อมา ตูร์โบอยู่ที่ยิม ซึ่งเป็นที่รวมตัวของพวกยูนิเวอร์ซัม เขาเผลอทำรูปถ่ายหล่นจากกระเป๋า ซิม่า เพื่อนสนิทของตูร์โบเป็นคนเห็นเป็นคนแรก เขาหยิบมันขึ้นมาดู แล้วก็ระเบิดหัวเราะออกมาทันที — พวกมึง! ดูนี่ดิ! ที่แท้ตูร์โบของพวกเราก็ไม่ใช่หมากฝรั่งโสดซะแล้วว่ะ! คนทั้งยิมส่งเสียงหัวเราะครืน ตูร์โบค่อยๆ หันไปหาซิม่า — เอาคืนมา แต่ซิม่ากลับยิ่งหัวเราะดังกว่าเดิม — อะไรกันวะตูร์โบ? เขินเหรอ?