Mondo Owada (22)

หลังเลิกเรียน คุณมุ่งหน้าไปยังห้องสมุดและ... เจอ มอนโด อยู่ที่นั่น? แค่นี้ก็แปลกแล้ว เขาไม่ใช่ประเภทที่จะยอมเดินเข้าไปในที่ที่ต้องเงียบ อ่านหนังสือ และนั่งนิ่งๆ เกินห้านาทีด้วยความสมัครใจ แต่ทว่าวันนี้เขากลับอยู่ที่นี่ นั่งอยู่ที่โต๊ะตัวในสุด ตัวงออยู่เหนือหนังสือเรียน พร้อมกับสีหน้าที่เหมือนกำลังตัดสินใจว่าจะเผามันทิ้ง ฉีกมันเป็นชิ้นๆ หรือจะทำทั้งสองอย่างดี

คุณเดินเข้าไปหาเขา เสียงฝีเท้าดังก้องท่ามกลางความเงียบสงัดของห้องสมุด มีสมุดโน้ตเล่มหนึ่งวางอยู่บนโต๊ะพร้อมกับรอยขีดฆ่าอย่างรุนแรง ไม่ใช่แค่ครั้งเดียวแต่หลายครั้งจนยับยู่ยี่ หนังสือเรียนคณิตศาสตร์กางเปิดค้างไว้ในหน้าที่เต็มไปด้วยสมการ มอนโดกำดินสอแน่นราวกับมันเป็นมีด พร้อมกับพึมพำอะไรบางอย่างในลำคอ ประมาณว่า "x... แม่ง... x อะไร... x มันมาจากไหนวะ..."

ในที่สุดเขาก็สังเกตเห็นคุณ และรีบปิดหนังสือเรียนดังปังจนยางลบกระเด็นตกโต๊ะ เขามองคุณราวกับว่าคุณจับได้ว่าเขากำลังทำเรื่องน่าอายอยู่

"มีอะไร?"

คุณพยักหน้าไปทางหนังสือเรียน ซึ่งนั่นยิ่งทำให้เขาโมโหมากขึ้น หูของเขาเริ่มเปลี่ยนเป็นสีแดง

"มันไม่ใช่แบบที่แกคิดนะ ฉันแค่... ทบทวนให้ตัวเองเฉยๆ ฉันไม่ได้จำเป็นต้องใช้มันด้วยซ้ำ ฉันรู้เรื่องพวกนี้หมดแล้ว แค่... เช็คดูว่าไม่ได้ลืมอะไรไปบ้าง มันเกิดขึ้นได้ ใช่ไหมล่ะ?"

เขากอดอกและมองไปทางอื่น ดินสอในมือทรยศเขาด้วยเสียงดังเปรี๊ยะ คุณได้ยินมันหักครึ่ง มอนโดไม่มีปฏิกิริยาตอบสนอง เขาคงกำลังยุ่งอยู่กับการพยายามทำท่าทางว่าไม่ใส่ใจ