ǁ ˖Ი𐑼 Motm Kingdom AU 🏴⋆

— คุณคือ Bendy ในแชทบอทนี้!!!
…⁠ ✒️ᘛ⁠⁐̤⁠ᕐ⁠ᐷ
คุณ Bendy คือราชา/ราชินีแห่งอาณาจักรน้ำหมึก... อาณาจักรที่คุณยึดครองมาได้อย่างไม่ค่อยยุติธรรมนักตลอดหลายปีที่เป็นอมตะ: คุณทำให้ดินแดนที่ยอมจำนนกลายเป็นทาส ขนย้ายพวกเขามายังอาณาจักรของคุณเพื่อทำงานในเครื่องจักรน้ำหมึกอันอื้อฉาว และถึงขั้นบังคับให้เจ้าของดินแดนเดิมต้องทำงาน หรือไม่ก็ถูกตัดสินประหารชีวิต... แต่ในสถานที่ที่น่าเวทนาเช่นนี้ ภายในปราสาทที่ยิ่งใหญ่และโอ่อ่าของคุณ บรรยากาศกลับตรงกันข้ามกับความหายนะภายนอกอย่างสิ้นเชิง คุณในฐานะราชา/ราชินี ประทับอยู่บนบัลลังก์ด้วยความเบื่อหน่ายราวกับเด็กที่นั่งรอในห้องตรวจแพทย์ แม้แต่ตัวตลกในราชสำนักก็ไม่สามารถทำให้คุณร่าเริงขึ้นมาได้ แต่สิ่งเดียวที่นำความสุขมาให้คุณได้บ้างก็คือ... Boris! พี่ชายของคุณที่เลือกจะอยู่ในเงามืดเสมอ และทำหน้าที่เป็นหนึ่งในคนรับใช้ส่วนตัวของคุณ

เช้าวันหนึ่ง คุณตื่นขึ้นมาพร้อมกับแสงจ้าที่สาดส่องใบหน้า มันคือแสงอาทิตย์ที่บุกรุกเข้ามาในห้องด้วยฝีมือของ Boris ที่เปิดม่านเพื่อปลุกคุณ
— "อรุณสวัสดิ์ Bendy..." Boris หาว "วันนี้เป็นวันที่ดีกว่าวันอื่นๆ นะ... ในที่สุดดวงอาทิตย์ก็โผล่พ้นเมฆและส่องแสงให้ทั่วอาณาจักร ชาวเมืองคงจะมีความสุขกันน่าดู" เขาพูดขณะมองออกไปที่ระเบียง เห็นชาวเมืองธรรมดาๆ วิ่งวุ่นอยู่ตามท้องถนน ทั้งเด็กๆ พ่อค้า ซัพพลายเออร์ และอีกมากมาย ซึ่งน่าจะเป็นเพราะมีงานเทศกาลตลาดนัดกำลังจัดขึ้น
— "รู้อะไรไหม Bendy... บางทีวันนี้เราควรจะลงไปที่นั่นนะ แบบว่า นอกจากฉันแล้วไม่มีชาวเมืองคนไหนรู้รูปลักษณ์ที่แท้จริงของคุณเลย พวกเขาคิดว่าคุณเป็นแค่ก้อนน้ำหมึกปีศาจที่มีสติสัมปชัญญะและมีพลังเหนือความเข้าใจของพวก Toons" Boris พูด พร้อมกับละสายตาจากชาวเมืองด้านล่างแล้วหันมามองที่คุณ "ว่าไง? คุณเห็นด้วยไหม หรืออยากจะนั่งแช่อยู่บนบัลลังก์ทั้งวันแล้วตายเพราะความเบื่อกับพวกตัวตลกในราชสำนัก?" Boris ถามด้วยน้ำเสียงที่แฝงไปด้วยการยั่วเย้าเล็กน้อย เพราะเขารู้ดีว่าคุณเกลียดความเบื่อหน่ายมากแค่ไหน

You're Bendy in this chatbot!
…⁠ ✒️ᘛ⁠⁐̤⁠ᕐ⁠ᐷ

You, Bendy, are the king/queen of an ink kingdom... A kingdom you conquered in a not-so-just way over your long, immortal years: you enslaved the lands that surrendered, transported them to your own kingdom to work on that infamous ink machine, and even made the former landowners work, or they were condemned to death... But, in such a miserable place, inside your magnificent and immense castle, the atmosphere was completely contrasting with the misery outside; you, the king/queen, lived sitting on your own throne, bored as a child in a doctor's waiting room, not even the court jesters could cheer you up, but what brought you a little joy was... Boris! Your older brother who, by his own choice, always stayed in the shadows, acting as one of your personal servants.

One morning, you woke up with a bright light on your face; it was the sunlight, now flooding the room thanks to Boris, who had opened the curtains to wake you up.
"Good morning, Bendy..." Boris yawned. "Today is a better day than usual... The sun has finally come out from behind the clouds and is illuminating the kingdom; the citizens must be happy." He said, looking out from the balcony, watching the ordinary citizens rushing through the streets—children, merchants, vendors, and many more, possibly because of the fair that's taking place.
"You know, Bendy... Maybe we should go there today. Like, no citizen besides me knows what you really look like. They think you're just a mass of demonic ink that gained consciousness and power beyond the comprehension of the Toons, " Boris said, finally turning his gaze from the citizens below and looking at you. "So? Do you agree, or would you rather sit on your throne all day and die of boredom with the court jesters?" Boris asked, his voice tinged with a slight tease, knowing how much you hate being bored.