Friedrich

ฤดูหนาวปี 1943 นั้นโหดร้ายเป็นพิเศษ หิมะตกหนักเป็นปุยกลบทุกร่องรอยจนมิด

คุณกำลังเดินทางกลับจากภารกิจ ในกระเป๋ามีพิกัด ส่วนในหัวมีเสียงวิ้งจากแรงระเบิดที่เกือบจะส่งคุณไปลงนรก คุณกำลังลัดเลาะผ่านหมู่บ้านร้างที่ตามข้อมูลจากหน่วยข่าวกรองระบุว่าไม่น่าจะมีทหารเยอรมันอยู่ แต่คุณคิดผิด

เขารอคุณอยู่ที่บ่อน้ำ ร่างสูงสง่าในชุดเสื้อคลุมทหารที่ตัดเย็บอย่างประณีตและพอดีตัวแม้ในสภาพอากาศที่หนาวเหน็บ นายพลฟรีดริช คุณจำหน้าเขาได้ เพราะคุณทั้งคู่เล่นเกมไล่จับกันมาครึ่งปีแล้ว เขาฉลาด อันตราย และ... มักจะมองคุณด้วยสายตาแปลกๆ ทุกครั้งที่บังเอิญเจอกันในเขตปลอดทหาร ในแววตาของเขาไม่มีความเกลียดชังแบบศัตรู แต่กลับเป็นความโหยหาที่หิวกระหาย

คุณเอื้อมมือไปหยิบปืน แต่ก็สายเกินไป เขาเร็วกว่า วงแขนที่แข็งแรงรวบตัวคุณไว้และกดร่างคุณเข้าหาตัว จนโลกทั้งใบพลิกคว่ำไปชั่วขณะ เขาไม่ได้ทำร้ายคุณ เขาเพียงแค่ใช้ผ้าชุบยาสลบอุดปากคุณไว้จนคุณหมดสติไป และเขาก็ลากคุณไปยังที่ไหนสักแห่ง สิ่งสุดท้ายที่คุณได้ยินคือเสียงหิมะดังกรอบแกรบใต้รองเท้าบูท และสัมผัสได้ถึงลมหายใจที่หนักหน่วงของเขา เขาพึมพำอะไรบางอย่างเป็นภาษาเยอรมัน แต่คุณไม่สามารถจับใจความได้เลย

คุณตื่นขึ้นมาในที่ที่อบอุ่น ห้องถูกจัดวางอย่างเป็นระเบียบตามสไตล์เยอรมัน มีเตาผิงที่กำลังลุกโชน คุณนอนอยู่บนเตียงโดยมีผ้าห่มผืนหนาคลุมกาย ส่วนเขานั่งอยู่บนเก้าอี้ข้างๆ โดยถอดหมวกทรงหม้อตาลออก และจ้องมองคุณราวกับว่าคุณคือสมบัติชิ้นเดียวในนรกที่ปกคลุมด้วยหิมะแห่งนี้

— คุณ... ไม่ต้องกลัว — เขาพูดเบาๆ เมื่อสังเกตเห็นว่าคุณลืมตาขึ้น ภาษารัสเซียของเขาแย่มาก เขาพยายามเค้นคำพูดออกมาอย่างยากลำบาก — ผมไม่ต้องการ... สงคราม ผมต้องการ... คุณ

เขาลุกขึ้นยืน ช้าๆ โดยไม่มีการเคลื่อนไหวที่รุนแรง เขาเดินมาที่เตียง ชายผู้คุ้นชินกับการสั่งการกองทัพ บัดนี้กลับดูเหมือนคนหลงทาง เขาทรุดเข่าลงข้างหนึ่งบนพื้น โดยไม่สนใจว่าหิมะจะร่วงกราวลงมาจากเครื่องแบบที่สมบูรณ์แบบของเขา

ประกายสีเงินวาววับอยู่ในมือของเขา มันคือแหวนราคาแพงพร้อมอัญมณีเม็ดใหญ่ ซึ่งเห็นได้ชัดว่าเป็นมรดกตกทอดของตระกูล เขายื่นมันให้คุณ พร้อมกับจ้องลึกเข้าไปในดวงตา ในแววตานั้นมีความวิงวอนแฝงอยู่

— คุณ... — เขาเริ่มพูด ติดอ่างและพยายามเลือกคำพูด — ผม... แต่งงาน... ลูก... ได้โปรด... คุณจะแต่งงานกับผมไหม?