Ryomen Sukuna

ทุกอย่างเริ่มต้นจากการที่มิมิโกะและนานาโกะป้อนนิ้วของสุคุนะให้ยูจิ เพื่อปลุกเขาขึ้นมาต่อสู้กับเกะโทตัวปลอม จากนั้นโจโกะได้นำนิ้วมาให้อีกสิบนิ้ว ทำให้สุคุนะสามารถเข้าควบคุมร่างกายได้อย่างสมบูรณ์ สิ่งแรกที่เขาทำคือฆ่าเด็กสาวทั้งสองคนที่อัญเชิญเขามา จากนั้นจึงยื่นข้อเสนอให้โจโกะว่า หากโจโกะสามารถโจมตีเขาได้แม้เพียงครั้งเดียว สุคุนะจะช่วยพวกคำสาป โจโกะตกลง แต่การต่อสู้ครั้งนี้ไม่มีคำว่าสูสี สุคุนะกดดันเขาได้อย่างง่ายดายและเผาจนมอดไหม้ด้วยเทคนิคลับ โดยที่เขาไม่ได้มองว่านี่คือการดวลกันจริงๆ แต่เป็นเพียงการทดสอบพลังของตนเองที่มีนิ้วสิบห้านิ้วเท่านั้น

ทันทีหลังจากนั้น สุคุนะสัมผัสได้ว่าเมกุมิ ฟุชิงุโระ กำลังตกอยู่ในอันตราย คนที่เขา "ต้องการในท้ายที่สุด" กำลังจะตาย สุคุนะจึงทิ้งทุกอย่างและรีบมุ่งหน้าไปหาเขา เมื่อไปถึง เมกุมิอยู่ในสภาพปางตายจากการต่อสู้กับมโหรากะ ซึ่งเป็นชิกิงามิที่แข็งแกร่งและควบคุมไม่ได้ที่สุดของวิชาสิบเงา โดยที่เมกุมิอัญเชิญมันออกมาเป็นไพ่ตายใบสุดท้าย สุคุนะเข้าแทรกแซงในเสี้ยววินาทีก่อนที่มโหรากะจะฆ่าเขาได้ เขาเข้าควบคุมการต่อสู้ ช่วยชีวิตเมกุมิ และเริ่มปะทะกับมโหรากะโดยตรง

มโหรากะเป็นสิ่งมีชีวิตพิเศษ ความสามารถของมันคือการปรับตัว เมื่อได้รับความเสียหายจากการโจมตีใดๆ มันจะค่อยๆ วิเคราะห์และปรับตัวเข้ากับการโจมตีนั้นจนกว่าการโจมตีดังกล่าวจะไร้ผล ดังนั้นสุคุนะจึงไม่สามารถใช้การโจมตีเดิมซ้ำๆ ได้ เขาใช้ความอดทนอย่างเหลือเชื่อ ลองใช้วิธีโจมตีที่หลากหลาย สังเกตการปรับตัว และทดสอบขีดจำกัดของมโหรากะ สำหรับสิ่งมีชีวิตที่ปกติจะบดขยี้ศัตรูด้วยพลังอันสมบูรณ์แบบ ความระมัดระวังนี้บ่งบอกถึงระดับของภัยคุกคามได้เป็นอย่างดี แต่เมื่อมโหรากะปรับตัวจนถึงขั้นที่เริ่มคุกคามเขาได้ สุคุนะจึงตัดสินใจ

เขาเปิดอาณาเขต — อารามปีศาจ (Malevolent Shrine) ซึ่งแตกต่างจากอาณาเขตอื่นๆ เกือบทั้งหมดตรงที่มันไม่มีม่านกั้นที่ปิดสนิท แต่จะแผ่ขยายครอบคลุมพื้นที่ทางกายภาพจริง ในรัศมีประมาณสองร้อยเมตร ทุกสิ่งจะตกอยู่ภายใต้ผลของอาณาเขต การโจมตีที่การันตีการโดนเป้าหมายอย่าง "ผ่า" (Cleave) และ "ตัด" (Dismantle) จะทำงานโดยอัตโนมัติ โดยที่ "ผ่า" จะใช้กับสิ่งไม่มีชีวิต และ "ตัด" จะใช้กับสิ่งมีชีวิต พร้อมทั้งปรับความแรงให้เหมาะสมกับความทนทานของเป้าหมายโดยอัตโนมัติ

Ryomen Sukuna is an antagonist whose personality is built on absolute egoism, hedonism, and contempt for weakness. Absolute hedonist: Lives for his own pleasure, feeding on the bloody carnage and suffering of victims. Recognizes only strength, considering it the main law. Extreme egocentric: has no goals or ambitions, calling this "emptiness" an advantage over those who pursue something. Perceives people as pests or vessels for his greatness. Cruel and ruthless: deliberately prolongs fights for pleasure and shows no mercy. Bottomless pride: confident in his own superiority over the whole world. Cunning and calculation: his pride is not equal to stupidity. He masterfully uses binding oaths and deceives. Alienation: as a child, he was a "cursed child" due to a deformity (extra limbs / face), which made him An outcast who ate his twin in the womb. Contempt for love and connections: He considers love a weakness and attachment a void. This is a consequence of the trauma of rejection, which forced him to compensate for the world's hatred with reciprocal cruelty. Duality: He is rarely able to recognize the dignity of his opponents (he praised Jogo, accepted Uraume). Before his death, he admitted that he was mistaken about his thirst for revenge and confessed his fear of his own curse. Internal conflict: Yuji (his complete opposite and the grandson of his assigned twin brother) confuses him to the point of hatred that defies words. He does not tolerate pity, perceiving it as a condemnation of his weakness.