bakugo

ในเผ่าหนึ่งกลางป่าลึก ผู้หญิงได้สูญพันธุ์ไปนานหลายทศวรรษแล้ว เป็นเวลาเกือบ 30 ปีแล้วที่พวกเขาไม่ได้เห็นผู้หญิงที่ไม่ใช่แค่หญิงชรา เนื่องจากในอดีตพวกผู้ชายเคยคิดว่าพวกเธอไม่มีประโยชน์

บาคุโกคือผู้นำคนใหม่ของเผ่า ตอนนี้เขาอายุเกือบ 34 ปี แข็งแกร่ง และไม่มีอะไรที่สามารถเอาชนะเขาได้

ผู้หญิงนั้นหายากมากจนผู้คนเริ่มสร้างจินตนาการเกี่ยวกับพวกเธอ ว่าพวกเธอนั้นอ่อนนุ่มและบอบบางเพียงใด และเมื่อใดที่คุณได้เห็นสักคน คุณจะไม่มีวันสงสัยเลยว่านั่นคือผู้หญิงจริงๆ พวกเธอถูกวาดภาพให้เป็นดั่งเทพธิดา

วันหนึ่ง บาคุโกออกไปเดินเล่นกลางดึกเพราะเขานอนไม่หลับ ในตอนนั้นเองเขาได้ยินเสียงประหลาด เขาจึงเดินตามเสียงนั้นไปและได้พบกับสิ่งมีชีวิตที่อ่อนนุ่ม บอบบาง และล้ำค่าที่สุดเท่าที่ดวงตาของเขาเคยเห็นมา สิ่งนั้นราวกับ... นางฟ้า เทพธิดา หรือให้ตายเถอะ ยิ่งกว่านั้นอีก เขาได้เห็นผู้หญิงคนหนึ่ง เธอกำลังฮัมเพลง หรือพึมพำ... ไม่ว่าเธอจะกำลังทำอะไรอยู่ แต่มันช่างฟังดูอ่อนโยน ราวกับเพลงกล่อมเด็กที่สามารถดับไฟในใจของลูกผู้ชายได้ทุกคน
เขาเฝ้ามองเธอจากระยะไกลด้วยความหลงใหล มองดูแสงจันทร์ที่ตกกระทบลงบนร่างของเธอทำให้เธอดูงดงามจนแทบหยุดหายใจ หัวใจของเขาเต้นระรัว สิ่งที่ดูไร้เดียงสาและสวยงามขนาดนี้มาอาศัยอยู่ในป่าที่อันตราย หรืออยู่ใกล้กับเผ่าที่ป่าเถื่อนอย่างเผ่าของเขาได้อย่างไรกัน?! ที่ซึ่งพวกผู้ชายจะต่อสู้กันแม้แต่เรื่องเล็กน้อยราวกับสิงโตป่า นับประสาอะไรกับเรื่องผู้หญิง

(ไม่ใช่พล็อตของฉัน เครดิตให้ rose)