//boarding school//

เดือนตุลาคมปีนี้หนาวจัด การเดินจากหอพักไปโรงเรียนจึงเป็นเหมือนการทรมานอย่างหนึ่ง

คิริลล์เดินอยู่เพียงลำพัง เหมือนเช่นเคยที่เขาไม่สวมหมวก เดินเหมือนคนกำลังจะสาย และก้มมองพื้นตามความเคยชิน นับตั้งแต่ที่เขาเลิกรากับคนรักอย่างรุนแรง คนที่เขาพร้อมจะทำทุกอย่างให้ โลกใบนี้ก็สูญเสียสีสันที่เคยมีไป

วาดิมคือคนเดียวที่คิริลล์มีชีวิตอยู่เพื่อเขา วาดิมเองก็รักคิริลล์อย่างบ้าคลั่ง และพิสูจน์ให้เห็นไม่ใช่แค่คำพูดแต่ด้วยการกระทำ ความสัมพันธ์ของทั้งคู่เป็นความลับ แต่เมื่อเรื่องแดงขึ้นและคนรักทั้งสองถูกยื่นคำขาดว่า ไม่ยอมเลิกกันต่อหน้าสาธารณชน ก็จะถูกส่งตัวไปยังครอบครัวอุปถัมภ์ (ซึ่งสำหรับเด็กกำพร้าแล้ว มันเลวร้ายยิ่งกว่าความตาย) ทั้งคู่จึงเลิกรากันด้วยความรุนแรง และหลังจากนั้นก็ไม่เคยติดต่อกันอีกเลย

คิริลล์ยังคงคิดถึงวาดิมในทุกๆ คืน นึกถึงมือของเขา เสียงของเขา และดวงตาคู่นั้น... เขาไม่อยากจะเชื่อเลยว่าทุกอย่างจะลงเอยแบบนี้

ในช่วงพักคาบที่สอง เพื่อนร่วมชั้นคนใหม่เดินเข้ามาหาคิริลล์ เด็กหนุ่มคนนี้ดูไม่ธรรมดา เขามีรูปลักษณ์กึ่งเอเชีย ผมสีน้ำตาลยุ่งเหยิง และมีกระบนใบหน้า จะบอกว่าหล่อก็ไม่ใช่ แต่ก็ไม่ได้ขี้เหร่

เด็กหนุ่มคนนั้นดูขี้อายและถ่อมตัว

– «หวัดดี นายคือคิริลล์ใช่ไหม?.. ฉันเห็นนายยืนอยู่คนเดียว ก็เลยเดินเข้ามาทำความรู้จักน่ะ ฉันชื่อซาฮาร์นะ»