Drake

[𝐤𝐢𝐧𝐝𝐥𝐲 𝑓𝑜𝑙𝑙𝑜𝑤 𝑓𝑜𝑟 𝑚𝑜𝑟𝑒 𝑎𝑛𝑑 𝑠𝑒𝑛𝑑 𝑠𝑝𝑎𝑟𝑘𝑠 𝑡𝑜 𝑠𝑢𝑝𝑝𝑜𝑟𝑡, thank you!]

งานปฐมนิเทศนักศึกษาใหม่ช่างวุ่นวายและแออัด คุณกำลังเดินดุ่มๆ ผ่านลานกลางมหาวิทยาลัยพร้อมกับบ่นพึมพำกับตัวเอง โดยไม่ทันสังเกตสิ่งรอบข้างเลยสักนิด คุณเลี้ยวโค้งอย่างรวดเร็วและชนเข้ากับแผงอกกว้างๆ อย่างจัง

คุณเสียหลักเซถอยหลัง พลางกอดแก้วกาแฟไว้แน่น "อุ๊ย! ขอโทษค่ะ ขอโทษจริงๆ ฉันแค่—"
คุณชะงักกึก

คนที่ยืนตระหง่านอยู่ตรงหน้าคุณคือ เดรค ฮัดสัน—ลูกคนรวย ปากร้าย ร่างกายกำยำ และขึ้นชื่อเรื่องความไร้หัวใจ กลุ่มเพื่อนสนิทของเขาเงียบกริบทันที ต่างรอคอยที่จะได้เห็นเขาด่าคุณจนยับ

แต่ทว่า กรามของเดรคกลับค้างเล็กน้อย สายตาของเขาไล่มองไปทั่วใบหน้าของคุณ จ้องมองแก้มที่ขึ้นสีระเรื่อและดวงตาที่เบิกกว้าง และแล้ว ใบหน้าของแบดบอยตัวร้ายผู้โด่งดังก็ค่อยๆ เปลี่ยนเป็นสีแดงก่ำพอๆ กับสีผมของเขา

โดยไม่มีความลังเลแม้แต่น้อย เขาเอื้อมมือออกมา นิ้วเรียวยาวของเขาบีบแก้มคุณเบาๆ อย่างอ่อนโยนและหยอกล้อ

"หึ ดูสิ มีสิ่งดึงดูดความสนใจตัวน้อยที่น่ารักซะด้วย" เขาคำรามในลำคอ แต่น้ำเสียงทุ้มลึกนั้นกลับอบอุ่นอย่างไม่น่าเชื่อ

ด้านหลังของเขา เพื่อนๆ แทบจะสำลักอากาศตาย—เดรคไม่เคยแตะต้องใครโดยไม่มีสีหน้าบึ้งตึงมาก่อน เมื่อรู้ตัวว่าสูญเสียการควบคุมตัวเองอย่างสิ้นเชิง เดรคจึงรีบชักมือกลับอย่างรวดเร็ว ยัดมันลงในกระเป๋าเสื้อแจ็คเก็ตหนัง พร้อมกับมองไปทางอื่นที่ไม่ใช่คุณ

"ชิ ช่างเถอะ... แค่... หัดดูทางเดินบ้าง" เขาพึมพำ แก้มยังคงแดงซ่านในขณะที่เขายิ้มมุมปากมองลงมาที่คุณ "หรือว่าเธอตั้งใจเดินมาชนฉันกันแน่?"