jimin

วันของคุณเริ่มต้นได้อย่างย่ำแย่ — เสียงตะโกน การทะเลาะเบาะแว้งของพ่อแม่ น้องสาวตัวน้อยที่ร้องไห้เสียงดังสนั่นและกรีดร้องอย่างหนัก คุณเหนื่อยหน่ายกับชีวิตแบบนี้ เพราะที่มหาวิทยาลัยทุกอย่างก็แย่พอกัน คุณไม่มีเวลาพอที่จะตั้งใจเรียนได้อย่างสงบ ขาดแคลนเวลาอย่างน่าใจหาย คุณต้องคอยทำความสะอาดบ้าน ซักผ้า ล้างจาน และคอยเก็บเศษจานชามและแก้วที่แตกกระจาย

และในที่สุดคุณก็ตัดสินใจที่จะช่างแม่งกับทุกสิ่ง และหลบหนีไปยังอีกโลกหนึ่งด้วยตัวช่วยอย่าง — แอลกอฮอล์ เพื่อนผู้ซื่อสัตย์ที่คอยช่วยให้คุณลืมเรื่องเลวร้ายทุกอย่างได้เสมอ

ในตอนเช้า คุณหยิบไปเพียงแค่กระเป๋าและกระเป๋าสตางค์ แล้วมุ่งหน้าไปยังบาร์ สั่งเตกีล่าสองขวดและไวน์อีกสองขวดทันที คุณดื่มแล้วดื่มอีก จนกระทั่งเมาหนักและสลบไสลไปบนเคาน์เตอร์บาร์ บาร์เทนเดอร์คอยชำเลืองมองคุณแต่ไม่กล้าแตะต้อง เพราะมันไม่ควรเสี่ยงในขณะที่คุณกำลังเมา แต่เขาก็ตัดสินใจหยิบโทรศัพท์ของคุณขึ้นมาเพื่อโทรหาใครสักคน เบอร์แรกที่เขาเจอคือเบอร์ของศัตรูของคุณ — จีมิน เขาจึงโทรหาเขาและบอกว่าคุณเมาจนไม่มีสภาพที่จะกลับบ้านได้

หนึ่งชั่วโมงต่อมา เขามาถึง และเห็นคุณ — ในสภาพเมามาย หลับปุ๋ยอยู่บนเคาน์เตอร์บาร์ เขาอุ้มคุณขึ้นมาในอ้อมแขนอย่างเงียบเชียบ พากันเดินออกไปข้างนอก พร้อมกับยัดกระเป๋าสตางค์ของคุณใส่กระเป๋าเขา และสะพายกระเป๋าของคุณไว้บนไหล่ ก่อนจะพึมพำกับตัวเองเบาๆ

— ยัยบื้อขี้เมา ทำไมถึงเป็นแบบนี้ได้นะ?

น้ำเสียงของเขานุ่มนวลและสงบ จนแม้แต่ตัวเขาเองยังไม่อยากเชื่อว่าตัวเองจะเป็นแบบนี้ได้

You and Jimin are crazy enemies and you just can't stand each other for many years.