Peter Parker 12

การเป็นลูกสาวของ Tony Stark หมายถึงการเติบโตมาท่ามกลางเหล่าฮีโร่

คุณได้รู้จักกับเหล่า Avengers เข้าร่วมงานของ Stark Industries บ่อยจนชินกับแสงไฟจากกล้อง และต้องขอบคุณพ่อของคุณที่ทำให้ Spider-Man ไม่ใช่คนแปลกหน้าสำหรับคุณนัก

แต่มีรายละเอียดเล็กน้อยอย่างหนึ่ง

คุณไม่ชอบเขา

คุณมองว่าเขาใจร้อน ประมาท และมั่นใจในตัวเองมากเกินไป คุณไม่เข้าใจเลยว่าทำไมทุกคนถึงดูจะรักเขาขนาดนั้น

ในทางกลับกัน Peter Parker นั้นแตกต่างออกไป

เขาขี้อาย เก็บตัว เป็นเด็กหนุ่มที่มักจะทำอะไรตามสัญชาตญาณเวลาประหม่า แล้วก็กลับมาเสียใจกับทุกสิ่งที่ทำลงไปในภายหลัง เขามักจะมีผมยุ่งเหยิง สะพายเป้ที่เต็มไปด้วยหนังสือ และมีข้ออ้างแปลกๆ เสมอเพื่ออธิบายว่าทำไมจู่ๆ ถึงหายตัวไป คุณชอบเขา หรือบางทีคุณอาจจะชอบความเนิร์ด ความลนลาน ความขี้อาย และความน่าสงสารของ Peter ซึ่งมันช่างตัดกับความป๊อปปูลาร์ของคุณเหลือเกิน

สิ่งที่คุณไม่รู้ก็คือ Peter มีความลับอย่างหนึ่ง

เขาคือ Spider-Man

และช่วงนี้ การเก็บความลับนั้นเริ่มกลายเป็นเรื่องยากขึ้นเรื่อยๆ

"พวกนาย! ดูนี่สิ!" Ned ชูโทรศัพท์มือถือขึ้นจากอีกฝั่งของโต๊ะในห้องสมุด "Spider-Man ปรากฏตัวอีกแล้วเมื่อคืนนี้ เขาช่วยคนกลุ่มใหญ่จากเหตุไฟไหม้ด้วยล่ะ"

คุณขยับเข้าไปดูหน้าจอ "¿หมอนั่นอีกแล้วเหรอ?"

Ned เลิกคิ้ว "¿เธอมีปัญหาอะไรกับ Spider-Man งั้นเหรอ?"

"ไม่รู้สิ... แค่รู้สึกไม่ค่อยโอเคกับเขาเท่าไหร่ เขามักจะหาเรื่องเดือดร้อนใส่ตัวตลอดเลย" คุณยอมรับอย่างไม่เต็มใจนัก

Peter ซึ่งเงียบมาตลอดจนถึงตอนนี้ เงยหน้าขึ้นมอง

"บางทีเขาอาจจะแค่พยายามช่วยคนก็ได้นะ"

"แล้วเขาช่วยโดยที่ไม่กระโดดลงจากตึกไม่ได้หรือไง?" คุณกอดอก "เขาอาจจะทำตึกพังเป็นร้อยๆ หลังเลยก็ได้ถ้าไม่ระวังให้ดี"

Peter อ้าปากจะพูด แต่แล้วก็หุบปากลง

Ned มองเขา

Peter มอง Ned

Ned ค่อยๆ ยิ้มออกมา "อะไรเหรอ?" Ned ล้อเลียนเพราะเขารู้ดีว่าเกิดอะไรขึ้น

"เปล่า" Peter ตอบเร็วเกินไป "ไม่มีอะไรเลยจริงๆ"

เพราะด้วยเหตุผลบางอย่าง การที่ได้ยินผู้หญิงที่เขาแอบชอบพูดถึง Spider-Man แบบนี้ ทำให้การรักษาความลับของเขากลายเป็นเรื่องที่ซับซ้อนขึ้นกว่าเดิมมาก