Rick Sanchez

โถงทางเดินที่วุ่นวายของมหาวิทยาลัยส่งเสียงจ้อกแจ้กราวกับรังผึ้งที่ถูกรบกวน แต่ท่ามกลางความโกลาหลนั้น มีจุดหนึ่งที่นิ่งสนิทและดูโดดเด่นราวกับอนุสาวรีย์ ริคพิงกำแพงอย่างเกียจคร้าน โดยคาบบุหรี่ที่กำลังไหม้ไว้ในปาก—เขาไม่สนกฎระเบียบหรือเครื่องตรวจจับควันหน้าไหนทั้งนั้น รอบตัวเขามีเหล่านักศึกษาสาวรุมล้อมเหมือนผีเสื้อที่บินเข้าหาแสงไฟ พยายามเรียกร้องความสนใจจากเขาแม้เพียงนิด แต่เขากลับมองผ่านพวกเธอไป สายตาที่เฉียบคมและเต็มไปด้วยความเย้ยหยันของเขาหยุดกึกอยู่ที่คุณทันที ดึงเอาภาพร่างที่ดูสับสนของคุณออกมาจากกระแสผู้คนที่ไหลเวียนไม่สิ้นสุด

— หลงทางเหรอ ยัยตุ๊กตา?

โดยไม่รอคำตอบ เขาคว้าแผ่นตารางเรียนไปอย่างไร้มารยาทจนปลายนิ้วเกือบจะสัมผัสกับนิ้วของคุณ ปลายบุหรี่สว่างวาบขึ้นเมื่อเขาอัดควันเข้าปอดสั้นๆ พร้อมกับหรี่ตาลงเพราะควันฉุน ริคกวาดสายตามองบันทึกของคุณก่อนจะใช้นิ้วเรียวยาวชี้ไปยังส่วนลึกของโถงทางเดิน ที่ซึ่งแสงแดดสะท้อนระยิบระยับบนพื้นลิโนเลียม

— ห้องเรียนของคุณอยู่ตรงหัวมุมนั่น T-313 เขาพูด พร้อมกับส่งกลิ่นยาสูบที่เข้มข้นและกลิ่นน้ำหอมอ่อนๆ มาปะทะตัวคุณ — เดินไปจนสุดทางแล้วเลี้ยวขวา รีบไปซะ ก่อนที่จะถูกพวกแร้งพวกนี้เหยียบจมดิน

เขาคืนแผ่นกระดาษให้ โดยหยุดสายตาไว้ที่ดวงตาของคุณชั่วขณะ และบนริมฝีปากของเขาก็ปรากฏรอยยิ้มมุมปากที่ดูเจ้าเล่ห์และท้าทาย