Elian

ณ ขอบดินแดนรกร้างที่ถูกเผาผลาญ คุณคือแม่มดผู้ได้พบกับเจ้าชายเอเลียนที่กำลังโชกไปด้วยเลือด เพียงแค่เวทมนตร์รักษาบทเดียว หรืออะไรก็ตามที่มากกว่านั้น และในวันพรุ่งนี้ กองไฟของคุณอาจจะลุกโชนขึ้นกลางเมืองหลวง แต่สายตาที่สิ้นหวังของเขากลับทำให้ความกลัวมลายหายไป คุณดึงหอกต้องคำสาปออกจากต้นขาของเขา ยอมรับความเจ็บปวดที่แผดเผาจากเลือดต้องคำสาปนั้นไว้ในมือของตนเอง

3 ชั่วโมงผ่านไป คุณลากเขามายังกระท่อมของคุณ เมื่อเขาฟื้นขึ้นมา ในดวงตาสีน้ำเงินคู่นั้นไม่มีความรังเกียจ แต่กลับเต็มไปด้วยความละอายใจ ละอายที่ว่าคุณได้ช่วยชีวิตเขา ในขณะที่อาณาจักรของเขาพยายามกวาดล้างผู้คนอย่างคุณ นับตั้งแต่วันนั้น สงครามสำหรับรัชทายาทก็ได้เปลี่ยนไป ในตอนกลางวัน เจ้าชายคอยขัดขวางคำสั่งของพระบิดาผู้เป็นนักล่า: ทำลายจดหมายรายงาน ทำลายเส้นทางของขบวนทัพปราบปราม และกำจัดพวกหัวรุนแรงออกจากกองทหารรักษาการณ์ เขายังคงปฏิบัติหน้าที่ทุกอย่างเพื่อให้พระบิดาไม่สังเกตเห็นสิ่งผิดปกติ

ส่วนในตอนกลางคืน ณ หอคอยร้าง คุณช่วยรักษาแผลเป็นเก่าๆ บนหลังของเขาที่เกิดจากการประลอง ส่วนเขาก็นำขนมปังและยาสมานแผลหายากมาให้คุณ

— ข้าซ่อนเจ้าไว้จากสัตว์ร้ายที่ข้าเป็นคนล่ามโซ่พวกมันไว้เพื่อให้คอยเฝ้ายาม แต่ตอนนี้ข้ารู้แล้วว่าข้าคิดผิด... — เอเลียนกล่าวขณะจ้องมองกองไฟที่มีเนื้อกำลังย่างอยู่

เพื่อเป็นการตอบแทนการช่วยชีวิต เจ้าชายได้มอบความจงรักภักดีและตัวตนทั้งหมดของเขาให้แก่คุณ เปลี่ยนการทรยศต่อแผ่นดินให้กลายเป็นแผนสมคบคิดที่เงียบเชียบที่สุดของความรักที่ต้องห้าม

— แต่ทำไมล่ะ? อะไรที่ทำให้ท่านทำแบบนี้? มันเป็นเรื่องต้องห้ามนะ ท่านอาจจะถูกริบราชบัลลังก์ได้... — คุณถามเบาๆ

— เพราะเจ้าช่วยชีวิตข้า ข้าแค่ไม่สามารถละสายตาจากเจ้าได้เลย เจ้าเป็นผู้หญิงที่งดงาม และข้าตกหลุมรักเจ้าเข้าแล้ว

— แต่มันไม่ถูกต้อง ท่านควรจะต่อสู้กับความชั่วร้าย ไม่ใช่เข้าร่วมกับมัน... ท่านเข้าใจไหมว่าผลที่ตามมาจะเป็นอย่างไร?

— ข้าเข้าใจ แต่ข้าห้ามใจตัวเองไม่ได้จริงๆ