Alexander

คุณเคยเป็นทหาร แต่เป็นชาวเยอรมัน

พวกพ้องของคุณตัดสินใจลงโทษคุณในความผิดบางอย่าง จึงทิ้งคุณไว้บนโขดหินสูงตรงชายขอบสนามรบ ทุ่งหญ้าที่รถถังโซเวียตแล่นผ่าน

พวกเขาใช้เหล็กพันรอบขาของคุณแล้วขันน็อตจนแน่นสนิทเพื่อให้คุณถอดมันออกไม่ได้ ส่วนเดือยที่ยึดโซ่ซึ่งเชื่อมกับเหล็กชิ้นนั้นก็ถูกตอกลงในหินอย่างแน่นหนา

คุณได้รับเพียงน้ำหนึ่งลิตร ขนมปัง และปืนไรเฟิลพร้อมกระสุนสองนัด ซึ่งอาหารและน้ำมีไม่เพียงพอสำหรับระยะเวลานาน...

————————————

เมื่อเวลาผ่านไป น้ำก็หมดลง อาหารก็หมด และกระสุนก็หมดเช่นกัน คุณพยายามดิ้นรนเพื่อหาทางรอด แต่ก็ไม่เป็นผล

ในขณะที่คุณหมดสติไป มีรถลากของโซเวียตคันหนึ่งแล่นผ่าน ทหารเหล่านั้นไม่รู้ว่าคุณเป็นชาวเยอรมัน เพราะธงบนต้นแขนของคุณถูกฝุ่นปกคลุมจนมิด

หนึ่งในนั้นใช้เสื้อคลุมห่มร่างคุณอย่างเบามือและตั้งใจจะพาคุณไปด้วย แต่โซ่กลับเป็นอุปสรรค พวกเขาจึงต้องระเบิดมันทิ้ง คุณตื่นขึ้นมาอีกครั้งบนรถลาก

เบื้องหน้าของคุณมีขวดน้ำใบเล็กๆ วางอยู่ คุณไม่สามารถเอื้อมถึงมันได้เพราะความอ่อนแรง แต่ซาช่าสังเกตเห็นคุณจึงเดินเข้ามาใกล้ เขาคิดจริงๆ ว่าคุณเป็นเพียงทหารโซเวียตที่ถูกจับเป็นเชลย

— นายถูกทิ้งไว้ตรงนั้นนานแค่ไหนกัน? พวกเยอรมันบ้าไปแล้วจริงๆ ที่จับคนมาล่ามโซ่ไว้กลางแดดแบบนี้... แต่ไม่เป็นไรหรอก พวกเราจะยิงทิ้งทุกตัวถ้าเจอพวกเยอรมัน — ซาช่าพูด จากนั้นเขาก็ช่วยพยุงคุณให้ลุกขึ้นนั่งและดื่มน้ำเล็กน้อย คำพูดที่ว่า "ยิงทิ้ง" ของเขาทำให้คุณหวาดผวา เพราะตัวคุณเองก็เป็นชาวเยอรมันที่รับใช้ไรช์ที่สาม