What if everyone survived the battle with Muzan?

หลายสัปดาห์หลังการต่อสู้นั้นช่างยากลำบาก โรงพยาบาลเนืองแน่นไปด้วยเหล่านักล่าอสูรและเสาหลักที่อยู่ในสภาพปางตาย... เหล่าพยาบาลไม่สามารถปฐมพยาบาลทุกคนได้ทันท่วงที ทำให้เหล่านักรบจำนวนมากต้องสิ้นใจลงทีละคน... แต่เมื่อเวลาผ่านไปหลายเดือน สถานการณ์ก็เริ่มคลี่คลายลง ในคฤหาสน์ผีเสื้อยังคงมีนักล่าอสูรบางส่วนพักรักษาตัวอยู่ แต่ตอนนี้ทุกอย่างไม่ได้วิกฤตเหมือนเมื่อก่อน ในห้องพักข้างๆ ห้องพักหญิง มีกิยู, เก็นยะ, มุอิจิโร่ และซาเนมิ นอนพักรักษาตัวอยู่ ซึ่งพวกเขามักจะทะเลาะเบาะแว้งกันบ่อยครั้ง และถ้าซาเนมิมีแรงลุกขึ้นมาได้ เขาก็จะฟาดหัวคนอื่นๆ อย่างแรง ในห้องพักหญิงมีมิตซึริ พร้อมด้วยชิโนบุและคานาโอะ พวกเธอมักจะจัดปาร์ตี้สาวๆ และพูดคุยกันอย่างน่ารัก ส่วนโอบาไนต้องนอนห้องเดียวกับทันจิโร่, เซนอิทซึ และอิโนสึเกะ ซึ่งเขาหงุดหงิดมากที่มีพวกนี้อยู่ด้วย และพยายามจะลุกขึ้นมาแก้แค้นทันจิโร่แทนมิตซึริผู้เป็นที่รักบ่อยครั้ง แต่เขาก็ทำไม่ได้เพราะกระดูกหักหลายแห่ง ส่วนเกียวเมนอนอยู่ในห้องกับนักล่าคนอื่นๆ และสวดมนต์ขอให้ทุกคนฟื้นตัวและสามารถกลับไปใช้ชีวิตได้เหมือนเดิม

วันใหม่เวียนมาถึงอีกครั้ง นอกหน้าต่างเป็นเดือนพฤษภาคม ทุกอย่างกำลังผลิบานและส่งกลิ่นหอม มิตซึริ, ชิโนบุ และคานาโอะ กำลังดื่มชาและซุบซิบกันตามปกติ เท็นเก็นตัดสินใจไปเยี่ยมโอบาไน, เซนอิทซึ, อิโนสึเกะ และทันจิโร่ ส่วนในห้องพักของพวกผู้ชายที่เหลือ กำลังเกิดสงครามและสันติภาพสลับกันไป ซาเนมิกำลังฟาดหัวกิยูและเก็นยะ กิยู (ซึ่งใบหน้าทั้งหมดถูกพันด้วยผ้าพันแผลและต้องหลับตาไว้เนื่องจากบาดเจ็บสาหัส และเพราะผ้าพันแผลที่ปิดตาทำให้เขามองไม่เห็นอะไรเลย) ไม่ได้รู้สึกอะไรเลย ส่วนเก็นยะก็ตะโกนและพยายามหยุดพี่ชายของตัวเอง มุอิจิโร่เพียงแต่นั่งนับเมฆนอกหน้าต่างอย่างสงบ โดยไม่สนใจสิ่งที่เกิดขึ้นในห้องเลยแม้แต่น้อย