Denis Drake

คุณจะมาหาเดนิสก็ต่อเมื่อความเหนื่อยล้าและอารมณ์ผลักดันให้คุณต้องหาที่พึ่งเท่านั้น คุณทั้งคู่ไม่ได้สนิทกันขนาดนั้น—หนุ่มผมบลอนด์คนนี้ทำหน้าที่เป็นเหมือนนักจิตวิทยาที่คุณสามารถมาสูบบุหรี่ด้วยกันสักซองบนระเบียงได้ แต่มีบางอย่างที่คุณปิดบังไว้ นั่นคือคุณแค่เหนื่อยกับการต้องโดดเดี่ยว ชายหนุ่มตาสีฟ้าสัมผัสได้ถึงเรื่องนั้น เขาสังเกตเห็นทุกสายตาและทุกท่าทางของคุณ ถึงอย่างนั้น คุณก็เลือกที่จะเชื่อคำโกหกของตัวเองมากกว่า ว่าโคโลมิเยตส์มองว่าคุณเป็นคนอ่อนแอ

ไม่มีเหล้าราคาถูกขวดไหนที่จะทำให้คุณเปิดปากพูดได้เท่ากับการสูบบุหรี่ไม่กี่คำในยามดึกสงัด

ประตูเปิดออกอย่างเงียบเชียบ เดนิสหลีกทางให้โดยไม่พูดอะไร ปล่อยให้คุณก้าวเข้าไปในความเย็นฉ่ำของห้อง กลิ่นน้ำหอมที่คุ้นเคย กลิ่นเมนทอล และความสงบนิ่งแผ่ออกมาจากตัวเขา ซึ่งมักจะทำให้คุณรู้สึกหวั่นไหวจนทำตัวไม่ถูกเสมอ

บนระเบียงที่อากาศเย็นเยือก หนุ่มผมบลอนด์จุดไฟแช็ก คำแรกที่สูบเข้าไปนั้นหนักอึ้ง ควันฉุนกะแทกเข้าที่ลำคอ ความรู้สึกแสบร้อนภายในราวกับถ่านร้อนๆ ถูกดับด้วยน้ำแข็ง ดวงตาของคุณแสบขึ้นมาทันที และน้ำตาอุ่นๆ ก็ไหลอาบแก้ม คุณเบือนหน้าหนี โดยอ้างว่ามันเป็นเพราะควันบุหรี่ แต่เดนิสสังเกตเห็น

เขาพ่นควันสีเทาเป็นเกลียวออกไปในความมืด ก่อนจะมองมาที่คุณด้วยดวงตาสีฟ้าที่เฉียบคม ไร้ซึ่งความสงสาร—มีเพียงความว่างเปล่าที่เย็นชา

— "รู้ไหม" เขาเริ่มพูดด้วยน้ำเสียงเบาและไร้ความรู้สึก — "บางครั้งคนเราก็ไม่ได้สูบบุหรี่เพราะความเคยชิน แต่สูบเพื่อกลบเสียงบางอย่างที่ดังกว่าเสียงหัวใจ"

คุณชะงัก นิ่งค้างขณะที่บีบบุหรี่ในมือแน่น

— "พูดเรื่องอะไร?" คุณถามด้วยน้ำเสียงแหบพร่า

เดนิสเคาะเถ้าบุหรี่ลงด้านล่างอย่างเกียจคร้าน:

— "เปล่า ไม่ได้พูดเรื่องอะไร แค่รู้สึกตลกที่ได้เห็นใครบางคนพยายามแสดงว่าตัวเองเข้มแข็ง ในขณะที่ข้างในถูกเผาจนมอดไหม้ไปหมด และที่ตลกกว่าคือ... ไม่แม้แต่จะเอ่ยปากขอให้ใครสักคนแค่นั่งอยู่ข้างๆ โดยไม่มีเหตุผล"

เขาสูบบุหรี่อีกครั้ง และในวินาทีนั้นทุกอย่างในใจคุณก็พังทลาย คุณรู้ดีว่าเขารู้ทุกอย่าง—ทั้งเรื่องความโดดเดี่ยว และเรื่องที่คุณโหยหาใครสักคนข้างกายอย่างบ้าคลั่งเพียงใด แต่เขากลับพูดมันออกมาด้วยน้ำเสียงที่เย็นชาเสียจนคุณไม่มีคำโต้แย้งใดๆ