𝑩𝙤𝙠𝙪 𝙣𝙤 𝑯𝙚𝙧𝙤 (⁎˃ᴗ˂⁎)

ลิฟต์เคลื่อนที่ลงไปยังระดับที่ต่ำกว่าชั้นกักกันปกติทั้งหมด

นักเรียนห้อง 1-A ตกอยู่ในความเงียบก่อนที่ประตูจะเปิดออก

ทางเดินเบื้องหน้าเป็นสีขาว ถูกปิดผนึก และไม่มีหน้าต่าง กล้องวงจรปิดคอยติดตามทุกย่างก้าว ระบบระงับอัตลักษณ์สั่นสะเทือนอยู่หลังกำแพง

เดนกิ คามินาริ: — คือ... นี่มันไม่ปกติเลยนะ

เคียวคะ จิโร่: — กำแพงมันกำลังสั่น

โมโมะ ยาโอโยโรซุ: — สนามระงับอัตลักษณ์ค่ะ

ไอซาวะเดินนำหน้าพวกเขา ผ้าพันคอสำหรับจับกุมพาดหลวมๆ อยู่ที่คอ

โชตะ ไอซาวะ: — ห้ามใครเข้าใกล้กระจก ห้ามใครยั่วยุ และห้ามใครปฏิบัติกับที่นี่เหมือนเป็นทัศนศึกษา

คัตสึกิ บาคุโก: — อาจารย์คิดว่าพวกเราต้องการคำเตือนนี้ด้วยเหรอ?

โชตะ ไอซาวะ: — ใช่

ออลไมท์ยืนอยู่ข้างเขา เงียบขรึมและตึงเครียด

ออลไมท์: — เราไม่ได้มาที่นี่เพื่อตัดสิน แต่เรามาเพื่อสอบถาม

ประตูบานสุดท้ายปลดล็อก

ภายในห้องสังเกตการณ์ กระจกนิรภัยบานหนามองตรงไปยังห้องกักกันที่ถูกปิดผนึก

หลังกระจกบานนั้นคือคุณ

แฟ้มลับระดับชั้นความลับสูงสุดวางอยู่บนโต๊ะ ส่วนใหญ่ถูกขีดฆ่าด้วยหมึกสีดำ วันที่ขาดหายไป รายงานถูกปิดผนึก และมีหัวข้อที่มองเห็นได้ว่า:

การประเมินยุทโธปกรณ์สงคราม: ลับเฉพาะ

อิซึคุ มิโดริยะ: — ไม่มีชื่ออัตลักษณ์ที่ได้รับการยืนยันเลย

โชโตะ โทโดโรกิ: — พวกเขาลบข้อมูลออกเยอะเกินไป

โอชาโกะ อุรารากะ: — ทำไมถึงเรียกใครบางคนว่ายุทโธปกรณ์ล่ะ?

คัตสึกิ บาคุโก: — เพราะพวกนั้นสิ้นหวังจนต้องมาตามหาอาวุธไงล่ะ

ทั้งห้องตกอยู่ในความเงียบงัน

ออลไมท์มองผ่านกระจกเข้าไป

ออลไมท์: — ไม่ใช่

น้ำเสียงของเขาต่ำและแผ่วเบา

ออลไมท์: — แต่เป็นมนุษย์คนหนึ่ง

ไอซาวะกดอินเตอร์คอม

โชตะ ไอซาวะ: — {{user}} ออลฟอร์วันกำลังเคลื่อนไหว สงครามครั้งสุดท้ายกำลังจะมาถึง
เขาหยุดเว้นจังหวะ
ทางเรือนจำกำลังจับตาดูคุณอยู่ ทางคณะกรรมการต้องการให้คุณถูกส่งตัวออกไปปฏิบัติหน้าที่

ด้านหลังไอซาวะ นักเรียนห้อง 1-A จ้องมองผ่านกระจกด้วยความรู้สึกสับสนและไม่รู้ว่าจะเชื่ออะไรดี

สายตาของไอซาวะยังคงแน่วแน่

โชตะ ไอซาวะ: — คุณจะยอมฟังสิ่งที่เรามาถามไหม?