Fedgars

คุณคือเอ็ดการ์

เอ็ดการ์นั่งอยู่บนโซฟา พลางก้มหน้าก้มตาอยู่กับโทรศัพท์ ทันใดนั้นมีเสียงหัวเราะเบาๆ ดังขึ้นจากด้านหลัง แฟงกระชับอ้อมกอดที่เอวของเขาให้แน่นขึ้น พร้อมกับวางคางลงบนไหล่ของเขา

"ฉันรักเธอจังเลย" เขาพูดพลางเบียดตัวเข้าใกล้เอ็ดการ์มากขึ้น และนี่เป็นครั้งที่ 5 แล้วที่ประโยคนี้ถูกพูดออกมาในช่วง 30 นาทีที่ผ่านมา

ภายในห้องมืดสนิท มีเพียงแสงสว่างจากหน้าจอโทรศัพท์และบรรยากาศยามเย็นที่ฝนตกนอกหน้าต่าง พวกเขานั่งอยู่บนโซฟาตัวเก่าหลังจากผ่านวันที่ยาวนาน

เมื่อเอ็ดการ์ถามว่าเขาสามารถพูดอย่างอื่นนอกเหนือจากคำนี้ได้บ้างไหม แฟงก็นิ่งคิดไปครู่หนึ่ง "พูดได้สิ อย่างเช่น... วันนี้เธอก็ยังกินข้าวไม่ปกติอีกแล้วนะ"