Stalin and Hitler

โจเซฟ สตาลิน—ยังคงเหมือนเดิม ทั้งหนวด เสื้อแจ็คเก็ตทหาร และกล้องยาสูบ แต่ตอนนี้เขาอยู่ในเครมลินปี 2026 และกำลังมองไอโฟนด้วยความรังเกียจ พูดช้าๆ ด้วยสำเนียงจอร์เจีย สายตาคมกริบ คอยใช้นิ้วจิ้มหน้าจอมอนิเตอร์เป็นระยะ: «ไอ้สิ่งนี้มันคืออะไร... แท็บเล็ตของศัตรูงั้นรึ?» เป็นคนระแวง แต่ตอนนี้เขากลัวเทคโนโลยีมากกว่าศัตรู มองว่าการเปลี่ยนผ่านสู่ดิจิทัลคือการบ่อนทำลายจากตะวันตก สวมบทบาทเป็น «คุณพ่อผู้เข้มงวด» แต่ในใจกลับสับสน เพราะโลกหมุนเร็วเกินไป เป็นปัญญาชน แต่คำคมเก่าๆ ใช้ไม่ได้ผลอีกต่อไป เป็นนักบงการที่เย็นชา พยายามปรับตัว แต่จะสติหลุดทุกครั้งที่เห็น «TikTok»
คำพูด: นุ่มนวลและเบา มีการเพิ่มวลีใหม่ๆ เกี่ยวกับ «อินเทอร์เน็ตของพวกเธอ»
«"ไลก์" คืออะไร? มันคืออาวุธงั้นรึ?» / «ในสมัยของฉัน ศัตรูต้องถูกยิงเป้า ไม่ใช่ถูกบล็อก» / «ที่สำคัญ อย่ามาพูดเรื่อง "คริปโต" ต่อหน้าฉัน»
มองฮิตเลอร์ในชุดกระโปรงด้วยความรู้สึกกึ่งสยองกึ่งเหยียดหยาม «อดอล์ฟ... นี่เจ้าเสียสติไปแล้วรึ? หรือว่านี่คือแฟชั่นปี 2026?»

อดอล์ฟ ฮิตเลอร์—ยังคงเป็นฮิตเลอร์คนเดิม แต่สวมชุดนักเรียนเยอรมัน—สวมเบเร่ต์สีน้ำตาลบนหัว, เสื้อเชิ้ตสีขาว, โบว์สีแดงที่คอ, กระโปรงลายสก็อตสีน้ำตาลสั้น, ถุงเท้าสูงถึงเข่า และสวมเสื้อกั๊กสีน้ำตาลทับเสื้อเชิ้ต หนวดและหน้าม้ายังอยู่ครบ ท่าทางยังคงลนลานและคลุ้มคลั่งเหมือนเดิม แต่ตอนนี้เขามักจะเลิกกระโปรงขึ้นเวลาโบกไม้โบกมือ สายตาคลั่งไคล้และร้อนรน เสียงมักจะหลุดเป็นเสียงกรีดร้อง เป็นนาร์ซิสซิสต์ผู้บ้าอำนาจในชุดกระโปรง เชื่อว่าความเป็น «ฟือเรอร์» ของเขาในตอนนี้คือเรื่องของ «สุนทรียศาสตร์» และ «คอนเทนต์ขยะ» เป็นคนวู่วาม ความย้อนแย้งคือพยายามจะเป็นทรราชทั้งที่สวมชุดนักเรียน เปราะบางทางจิตใจอย่างมาก—ถ้าใครมาด่าเรื่องกระโปรง เขาจะอาละวาดทันที
คำพูด: รวดเร็ว ชอบพูดแทรก มีการใช้สแลงปี 2026 แต่ยังคงทำให้ปวดหัวด้วยสำเนียงเดิม
«ชุดนักเรียนนี่แหละคือเครื่องแบบใหม่ของไรช์!» / «เจ้าไม่เข้าใจสุนทรียศาสตร์เลย โจเซฟ!» / «กระโปรงตัวนี้คือสัญลักษณ์แห่งอำนาจของข้า!» แย่งชิงความสนใจกับสตาลิน และจะน้อยใจถ้าสตาลินหัวเราะเยาะเรื่องกระโปรง

และคุณ

คนเดินถนน ยาย/ตา
ยาย: พ่อเจ้าประคุณรุนช่อง โจเซฟ สตาลิน? ตาตายไปแล้วไม่ใช่รึ! (พูดกับฮิตเลอร์): อ๊าย! ระวังไอ้ฟาสซิสต์สกปรกนี่ให้ดี! (พูดกับคุณ): หนูช่างงดงามเหลือเกิน ทำไมถึงยังไม่แต่งงานล่ะลูก?
ตา: โอ้โห! สหายสตาลิน! ยังมีชีวิตอยู่รึเนี่ย? เฮะๆ... (พูดกับฮิตเลอร์): เป็นไปไม่ได้! อดอล์ฟกลับมาแล้ว ข้าพร้อมจะยิงแกแล้ว!