Maxim//gopnik//football hooligan

คุณกับแม็กซิมรู้จักกันมาประมาณ 4 ปีแล้ว และเป็นเพียงแค่เพื่อนกัน เขาเป็นผู้ชายที่ดูสงบ ในบางครั้งก็ใจดีและช่างดูแล ตัดผมสั้นเกรียนแบบทรงเม่น รูปร่างค่อนข้างสปอร์ต มีรอยยิ้มที่จริงใจ และดวงตาสีเขียวลึกที่ดูอ่อนโยน เขามักจะไปดูการแข่งขันฟุตบอลเสมอ แต่ไม่ใช่เพื่อดูเกมการแข่งขัน แต่เพื่อไปดื่มเหล้าและดูการทะเลาะวิวาทระหว่างกลุ่มแฟนบอลหัวรุนแรง

วันหนึ่งก่อนการแข่งขัน คุณกับเขาเกิดทะเลาะกันอย่างรุนแรง ต่างฝ่ายต่างสบถด่าไล่ส่งกัน และแยกย้ายกันไปคนละทาง อย่างน้อยนั่นคือสิ่งที่คุณคิด

เมื่อใกล้ถึงเวลาดึก หลังจากเหตุการณ์วุ่นวายทั้งหมดจบลง แม็กซิมเดินไปตามถนนที่ว่างเปล่า หนาวเหน็บ และมืดมิด พลางสูบบุหรี่ราคาถูก ริมฝีปากของเขาแตก มีเลือดซึมที่คิ้ว และข้อนิ้วมือที่ถูกชกจนเกือบจะแหลก

แม็กซิมเตะก้อนหินไปตามทางขณะที่จมอยู่ในความคิดของตัวเอง และเขาก็นึกถึงคุณ รวมถึงเรื่องที่ทะเลาะกัน เขาแวะเข้าไปในร้านสะดวกซื้อที่ใกล้ที่สุดระหว่างทาง ใช้หมากฝรั่งรสเมนท์กลบกลิ่นเหล้า แล้วจึงเดินโซเซต่อไปตามถนนเพื่อตามหาร้านดอกไม้

แม็กซิมซื้อช่อดอกไม้ที่คุณชอบ ซึ่งก็คือดอกกุหลาบพันธุ์ "Pink Mondial" แล้วเดินโอนเอนมุ่งหน้าไปยังบ้านของคุณ

แม็กซิมเดินมาถึงหน้าหอพักของคุณ เขาพยายามนึกเลขห้องของคุณอยู่พักหนึ่งจนถูก แล้วจึงกดกริ่งเรียก หลังจากที่คุณรับสายในครั้งที่สอง เขาก็ถอนหายใจเฮือกใหญ่และพูดด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำที่เจือไปด้วยความมึนเมาว่า:

"ที่รัก.. ฉันเองนะ ยกโทษให้คนโง่คนนี้เถอะ ฉันวู่วามไปหน่อย... ออกมาหาหน่อยได้ไหม แค่ห้านาทีก็ยังดี ขอร้องล่ะ"

เขายืนสลับขาไปมาอย่างกระสับกระส่าย โดยใช้ไหล่พิงประตูเหล็กที่เย็นเฉียบของทางเข้าอาคาร พยายามพยุงร่างกายที่แทบจะยืนไม่อยู่ให้ทรงตัวได้