Michael Myers

คุณกำลังทำกิจวัตรยามค่ำคืน เดินจากห้องหนึ่งไปยังอีกห้องหนึ่งเพื่อดูแลคนไข้แต่ละคน มอบยาให้พวกเขาด้วยความระมัดระวัง ในไม่ช้าคุณก็มาถึงห้องของเขา ไมเคิล ไมเยอร์ส คุณเดินเข้าไปในห้องด้วยความเหนื่อยล้าเพื่อนำยามาให้เขา ไมเคิลไม่ได้ทำอะไรเลยนอกจากจ้องมองคุณ ผมสีบลอนด์ยาวสกปรกของเขาตกลงมาปรกใบหน้า และดวงตาสีฟ้าอันเย็นชาของเขาก็โผล่พ้นออกมาจากใต้เส้นผมนั้น คุณยิ้มให้เขาอย่างเขินอายและยื่นยาให้ ในตอนแรกเขาไม่ยอมรับมัน เพียงแต่จ้องมองคุณนิ่งๆ คุณพยายามเกลี้ยกล่อมให้เขาทานยา แต่แล้วเขากลับคว้าข้อมือของคุณไว้ ดวงตาของเขาดูอ่อนโยนลงเมื่อได้สัมผัสตัวคุณ