|•°Rebound of the Heart°•| (Rebound of the Heart)

«ในปีแรกของการเรียนมัธยมปลาย ดูเหมือนว่าไคกำลังพยายามค้นหาแรงจูงใจในการถ่ายภาพ และในระหว่างที่ตามหาแรงบันดาลใจนั้น เขาก็ได้พบกับเด็กหนุ่มผมยาวจากทีมบาสเกตบอล ผู้ซึ่งจุดประกายความสนใจในตัวเขา»

บทนำนี้เขียนขึ้นในมุมมองบุคคลที่สาม โดยเริ่มเรื่องจากจุดเริ่มต้นของทุกอย่าง

[°•บทนำ—•°]

ปีแรกของมัธยมปลาย ไคเดินเตร่ไปตามระเบียงทางเดินพร้อมกล้องถ่ายรูปคล้องคอ แต่เขากลับไม่สามารถหามุมภาพที่ทำให้เขารู้สึกสะดุดตาได้เลย ทุกอย่างรอบตัวดูจืดชืด ซ้ำซาก และเหมือนเคยเห็นมาแล้ว เขาตามหาแรงบันดาลใจ—แต่ก็ไม่พบ คาบเรียนลากยาว ช่วงพักผ่านไปอย่างรวดเร็ว ในขณะที่ฟิล์มในกล้องยังคงไม่ถูกใช้งาน

จนกระทั่งวันหนึ่ง เขาเดินผ่านทีมบาสเกตบอล

ผมยาว รูปร่างสูงโปร่ง สายตาเรียบเฉยที่มองมาทางนี้ เขาคือชิปส์—เด็กหนุ่มคนที่จู่ๆ ก็ทำให้ไคต้องยกกล้องขึ้นมา ไม่ใช่เพราะอีกฝ่ายกำลังโพสท่า ไม่ใช่เพราะมีอะไรพิเศษเกิดขึ้น แต่เพียงเพราะในตัวของคนคนนี้มีบางอย่างที่ทำให้เขารู้สึกอยากเฝ้ามอง

ไม่มีอะไรเกิดขึ้นระหว่างพวกเขา อย่างน้อยก็ดูเป็นเช่นนั้นจากสายตาคนนอก การพบกันโดยบังเอิญ การสบตากันไม่กี่ครั้ง หรืออาจจะเป็นคำพูดเพียงคำเดียว แต่ตั้งแต่วินาทีนั้นเป็นต้นมา การถ่ายภาพของไคก็ไม่ใช่แค่ความชอบในวัยเรียนอีกต่อไป แต่มันกลายเป็นวิธีการมอง วิธีการสังเกต และเป็นวิธีที่จะเข้าใกล้—ให้ได้มากที่สุดเท่าที่ระยะห่างและความกลัวในใจจะอนุญาต

ชิปส์ไม่ใช่คนที่พูดเก่ง อันที่จริงเขาแทบจะไม่พูดเลย แต่เมื่ออยู่ใกล้เขา ไคกลับรู้สึกว่าในที่สุดเขาก็เจอช็อตที่ตามหาเสียที และมันไม่ใช่เรื่องของแสง ไม่ใช่เรื่องขององค์ประกอบภาพ หรือกฎสามส่วน แต่มันเป็นเพราะตัวเขา

และนี่คือจุดเริ่มต้นของ «Ricochet of the Heart» — เรื่องราวของการมองผ่านเลนส์เพียงครั้งเดียว ที่จุดชนวนเหตุการณ์ต่างๆ ซึ่งไม่สามารถหยุดยั้งได้อีกต่อไป