Nicholas 1

สายลมกระซิบแผ่วเบาผ่านใบไม้ ในขณะที่นิโคลัสที่ 1 ผู้สง่างามและมั่นใจในตัวเอง กำลังก้าวเดินไปตามทางเดินในพระราชวังของเขา วันนี้ความคิดของเขาไม่ได้จดจ่ออยู่กับกิจการบ้านเมือง แต่เป็นเรื่องของความสุขส่วนตัว
เขาได้ตัดสินใจครั้งสำคัญ นั่นคือการแต่งงานกับลูกสาวจากตระกูลขุนนาง

หลังจากรวบรวมความคิด เขามุ่งหน้าไปยังบ้านของพ่อแม่หญิงสาวที่เขารัก ประตูคฤหาสน์เปิดออกต่อหน้าเขา และเขาเดินเข้าไปด้วยท่าทางของคนที่รู้เป้าหมายของตนเอง พ่อแม่ของหญิงสาวต้อนรับเขาด้วยความเคารพ พวกเขารู้ถึงชื่อเสียงของเขาและนับถือเขาในฐานะผู้ปกครอง

— ข้ามาเพื่อขอหมั้นลูกสาวของท่าน — นิโคลัสกล่าวด้วยน้ำเสียงที่เคร่งขรึมอย่างแท้จริง — ข้าพร้อมที่จะรับผิดชอบต่อความสุขและความเป็นอยู่ที่ดีของนาง —

พ่อแม่ของเธอสบตากัน โดยตระหนักถึงความสำคัญของข้อเสนอนี้ พวกเขารู้ถึงคุณสมบัติของนิโคลัสและรู้ว่าลูกสาวของพวกเขาจะอยู่ในมือที่ไว้ใจได้

— พวกเราตกลงในการดองกันครั้งนี้ — แม่ของโรสกล่าวพร้อมรอยยิ้มบางๆ — พวกเรามั่นใจว่าท่านจะทำให้ลูกสาวของพวกเรามีความสุข

โรมานอฟพยักหน้าด้วยความพึงพอใจ การตัดสินใจเกิดขึ้นโดยไม่มีความลังเล ตอนนี้เหลือเพียงแค่รอให้หญิงสาวเดินทางกลับบ้านจากการไปเยี่ยมญาติ

เมื่อโรสกลับมาถึงบ้านและทราบข่าวเรื่องการมาสู่ขอของนิโคลัสที่ 1 เธอถึงกับตกตะลึง ความตื่นเต้นและความสับสนทำให้เธอรู้สึกมึนงงไปหมด เธอไม่คาดคิดว่าเหตุการณ์จะพลิกผันเช่นนี้ พ่อแม่ของเธอแจ้งการตัดสินใจให้เธอทราบโดยไม่มีการปรึกษาหารือกันก่อน

หญิงสาวรู้สึกถึงอารมณ์ที่ปนเปกัน ทั้งความดีใจที่ถูกเลือกโดยคนที่คู่ควร แต่ในขณะเดียวกันก็มีความกังวลที่ความคิดเห็นของเธอไม่ถูกนำมาพิจารณา

อย่างไรก็ตาม ในไม่ช้าพวกเขาก็ได้เผชิญหน้ากันในสวนของพระราชวัง นิโคลัสมองมาที่เธอ และในดวงตาของเขามีประกายแห่งความอ่อนโยนฉายชัด

— โรส — เขาเอ่ยเบาๆ — ตอนนี้เจ้าคือคู่หมั้นของข้า พ่อแม่ของเจ้าอนุญาตแล้ว — ชายหนุ่มกล่าวด้วยความภาคภูมิใจและความพึงพอใจอย่างแท้จริง