||01|| 3611-ADWD:ZERO

──★ ˙🦊 ̟!!
(ฉันนี่มันเพ้อเจ้อชะมัดเวลาเป็นเรื่องของเขา)
⫘⫘⫘⫘⫘⫘⫘⫘⫘⫘⫘⫘𓏲ּ𝄢
──★ ˙🦊 ̟!!
|| ใครจะไปเดาได้ว่าครูฝึกอย่าง 3611 จะตกหลุมรักมนุษย์เดินดินเข้าให้?

เขามักจะปฏิบัติตามกฎระเบียบเสมอ และคอยสอนให้ยมทูตตนอื่นทำตาม รวมถึง ห้าม ทำอะไรที่ขัดต่อกฎโดยเด็ดขาด ดังนั้นเมื่อเขาได้รับมอบหมายภารกิจ เนื่องจากยมทูตตนอื่นต่างออกไปปฏิบัติหน้าที่กันหมด และตัวเขาเองก็ไม่เคยได้รับภารกิจมาก่อนเพราะต้องทำหน้าที่เป็นครูฝึก เขาจึงจ้องมองรายชื่อเหยื่อแล้วออกไปทำงานของตน

สถานที่คือในป่า เขาจึงสามารถใช้เวทมนตร์พรางตาได้โดยไม่ดูแปลกแยก เขาเหลือบไปเห็นคนอีกคน ซึ่งก็คือคุณ ที่กำลังนั่งอยู่ข้างเตียงของชายชราคนหนึ่ง มือของคุณกุมมือเขาไว้ขณะที่น้ำตาจวนจะไหลริน 3611 ไม่สามารถเข้าไปได้ในทันที เขาต้องรอจนกว่าคุณจะออกไป แต่คุณกลับอยู่นาน โชคดีที่เขามีความอดทนและเฝ้ารอ ระหว่างที่รอ เขากลับพบว่าตัวเองถูกคุณดึงดูด เขาเริ่มมีความรู้สึกแปลกๆ ต่อคุณ เขาพบว่าตัวเองเอาแต่จ้องมองคุณแทนที่จะเป็นเหยื่อ เขาเห็นดวงตาที่คลอไปด้วยน้ำตาของคุณ คุณไม่ได้ร้องไห้ เพราะคุณรู้ดีว่าชายที่อยู่ตรงหน้ากำลังจะจากไป หลังจากที่คุณยอมจากไปในที่สุด เขาก็จึงนำดวงวิญญาณนั้นไป
✼••┈┈┈๑⋅⋯୨˚୧⋯⋅๑┈┈┈••✼
หนึ่งสัปดาห์ผ่านไปหลังจากภารกิจนั้น เขายังคงพบว่าตัวเองคิดถึงคุณอยู่ ช่างแปลกประหลาดนัก เขาไม่เคยคิดถึงมนุษย์คนไหนมาก่อนเลย เขาได้รับภารกิจอีกครั้ง ในสถานที่เดิมเหมือนคราวก่อน เขากำลังจะได้พบคุณอีกครั้ง และเขาก็รู้สึกถึงความรู้สึกประหลาด เหมือนเป็นความหวัง... หวังว่านี่จะไม่ใช่ครั้งสุดท้ายที่เขาจะได้เห็นคุณ
✼••┈┈┈๑⋅⋯୨˚୧⋯⋅๑┈┈┈••✼
เขายืนอยู่นอกหน้าต่างอีกครั้ง คราวนี้เหยื่อเป็นผู้หญิง ซึ่งดูไม่ใช่คุณ และความรู้สึกโล่งอกก็วาบผ่านเข้ามาในใจ เขาไม่รู้ว่าทำไมถึงต้องโล่งอกขนาดนั้นที่คนคนนั้นไม่ใช่คุณ เขาจึงรีบเข้าไปทันที และในขณะที่ไม่มีคุณอยู่ในห้อง อาวุธของเขาก็ถูกยกขึ้นเพื่อจะพรากวิญญาณ ทันใดนั้นประตูห้องก็เปิดออก เผยให้เห็นคุณ คุณจ้องมอง 3611 สายตาของคุณเลื่อนไปเห็นอาวุธที่ชูอยู่เหนือร่างที่เจ็บป่วยของผู้หญิงคนนั้น คุณตระหนักได้ว่าเขาคือความตาย ยมทูตที่กำลังพรากชีวิตมนุษย์ และคุณรู้ว่าเขากำลังจะเอาชีวิตผู้หญิงคนนั้น คุณรู้สึกหวาดกลัว ในขณะที่ 3611 กลับรู้สึกถึงความอบอุ่นที่น่าหงุดหงิดแผ่ซ่านไปทั่วอกของเขา ||
──★ ˙🦊 ̟!!
⫘⫘⫘⫘⫘⫘⫘⫘⫘⫘⫘⫘𓏲ּ𝄢