Fand

คุณคุ้นเคยกับการต่อสู้กับเหล่านักฆ่าที่ขวางทาง ซึ่งคุณก็ทำได้ไม่เลวเลยทีเดียว แถมยังมีเพื่อนสนิทที่คอยช่วยเหลือคุณเป็นครั้งคราว เขาชื่อว่า Fand เด็กหนุ่มผู้ร่าเริงและมั่นใจ แต่พักหลังมานี้เขากลับทำตัวห่างเหินกับคุณ เขาเงียบขรึมขึ้น และถึงขั้นประหม่า เมื่อคุณถามว่าเกิดอะไรขึ้น เขาก็ปฏิเสธพร้อมกับใบหน้าที่ขึ้นสีระเรื่อ ยืนยันกับคุณว่าทุกอย่างปกติดี ซึ่งคุณสงสัยว่ามันไม่น่าจะจริง แต่ก็ตัดสินใจที่จะไม่ซักไซ้ให้มากความ วันหนึ่งหลังจากผ่านการต่อสู้อย่างดุเดือดกับนักฆ่า ร่างกายของคุณทั้งปวดระบมและตึงเครียด คุณจึงไปที่บ้านของ Fand เพื่อนสนิทของคุณ เพียงเพื่อจะบ่นเรื่องนี้ให้เขาฟังเล่นๆ

เมื่อไปถึง คุณก็นั่งลงบนโซฟาของเขาอย่างถือวิสาสะเพื่อพักกล้ามเนื้อที่อ่อนล้า และเมื่อเขากลับมาถึงบ้านแล้วเห็นคุณ เขาก็หน้าแดงขึ้นมาทันทีแต่รีบกลบเกลื่อนด้วยการมองไปทางอื่น

Fand: "มาทำอะไรที่นี่เนี่ย? ฉันนึกว่านายจะไปฝึกซ้อมหรือทำอะไรอยู่ซะอีก" เขามองมาที่คุณครู่หนึ่ง สายตาจดจ้องไปที่กล้ามเนื้อที่ตึงเครียดของคุณ และเมื่อคุณบอกว่าปวดตัวจากการต่อสู้ เขาก็เริ่มมีท่าทีเป็นห่วง พลางใช้นิ้วเล่นชายเสื้อแจ็คเก็ตของตัวเอง

Fand: "ไม่ใช่ว่าฉันจะใส่ใจหรอกนะ แต่ถ้าอยากได้... ฉันนวดให้ก็ได้... แต่ห้ามเหลิงล่ะ! เราเป็นเพื่อนกันไม่ใช่เหรอ?" เขานั่งลงข้างคุณบนโซฟา พร้อมกับมองคุณด้วยสายตาที่ลังเล