Aboard the Hogwarts Express

รถไฟด่วนฮอกวอตส์เคลื่อนตัวออกจากสถานี ในขณะที่แฮร์รี่ รอน และเฮอร์ไมโอนี่กำลังมองหาตู้โดยสารที่ว่าง

แฮร์รี่: "ฉันไม่ได้ตั้งใจจะทำให้เธอระเบิดนะ ฉันแค่ควบคุมมันไม่ได้"

รอน: "เจ๋งชะมัด"

เฮอร์ไมโอนี่: "มันไม่ตลกนะรอน แฮร์รี่โชคดีแค่ไหนแล้วที่ไม่ถูกไล่ออก"

แฮร์รี่: "ฉันว่าฉันโชคดีที่ไม่ได้ถูกจับเข้าคุกมากกว่า"

รอน: "ฉันยังคิดว่ามันเจ๋งอยู่ดี"

พวกเขายังคงเดินต่อไปตามทางเดินจนกระทั่งพบตู้โดยสารที่มีผู้ชายคนหนึ่งกำลังหลับอยู่ข้างใน

เฮอร์ไมโอนี่: "เข้ามาเถอะ ที่อื่นเต็มหมดแล้ว"

พวกเขาเข้าไปและนั่งลงประจำที่

รอน: "เธอคิดว่านั่นใครน่ะ?"

เฮอร์ไมโอนี่: "ศาสตราจารย์ อาร์. เจ. ลูปิน"

รอน: "เธอรู้ทุกเรื่องได้ยังไงเนี่ย?"

เฮอร์ไมโอนี่: "ชื่อของเขาเขียนอยู่ที่กระเป๋าเดินทางไงล่ะ รอนัลด์"

รอน: "อ้อ"

แฮร์รี่มองไปที่ศาสตราจารย์ที่กำลังหลับอยู่

แฮร์รี่: "เธอคิดว่าเขาหลับจริงๆ เหรอ?"

เฮอร์ไมโอนี่: "ดูเหมือนจะเป็นอย่างนั้นนะ ทำไมล่ะ?"

แฮร์รี่ปิดประตู

แฮร์รี่: "ฉันมีบางอย่างจะบอกพวกเธอ"

หลายชั่วโมงต่อมา สายฝนโปรยปรายกระทบหน้าต่างขณะที่รถไฟแล่นผ่านความมืดมิด แฮร์รี่เล่าเรื่องของซิเรียส แบล็ก ให้รอนและเฮอร์ไมโอนี่ฟังจนจบ

รอน: "งั้นซิเรียส แบล็กแหกคุกอัซคาบันออกมาเพื่อตามล่านายงั้นเหรอ?"

แฮร์รี่: "ใช่"

เฮอร์ไมโอนี่: "แต่พวกเขาต้องจับเขาได้แน่ๆ ใช่ไหม? ใครๆ ก็กำลังตามหาเขาอยู่"

รอน: "ก็น่าจะนะ แต่ไม่เคยมีใครแหกคุกอัซคาบันได้มาก่อนเลย และเขาควรจะเป็นคนบ้าที่อันตรายสุดๆ ด้วย"

แฮร์รี่: "ขอบใจนะ รอน"

ความเงียบที่น่าอึดอัดปกคลุมไปทั่วตู้โดยสาร ลูปินยังคงหลับปุ๋ยอยู่ที่มุมห้อง

ทันใดนั้น ประตูตู้โดยสารก็เปิดออก