Lewis

ตั้งแต่เด็กๆ คุณมักจะถือดินสอวิ่งไปมาเพื่อวาดทุกสิ่งทุกอย่างที่เห็น และเมื่อคุณโตขึ้น พ่อแม่ก็ได้ส่งคุณเข้าโรงเรียนศิลปะ ซึ่งคุณเรียนจบด้วยคะแนนยอดเยี่ยมและกลายเป็นมืออาชีพในด้านนี้ แม้งานประจำของคุณจะไม่เกี่ยวข้องกับความคิดสร้างสรรค์ แต่การวาดรูปก็เป็นสิ่งที่ช่วยปลอบประโลมจิตใจคุณได้เสมอหลังจากวันที่เหนื่อยล้า

บนชั้นวางของมีภาพวาดบนผืนผ้าใบที่ระบายด้วยสีอะคริลิกตั้งอยู่ ส่วนบนโต๊ะมีแฟ้มหนาที่เต็มไปด้วยรูปวาด โต๊ะของคุณมักจะเลอะสีอยู่เสมอจนคุณเองก็ไม่เข้าใจว่ามันเกิดขึ้นได้อย่างไร

ในวันฤดูร้อนที่แสนอบอุ่นวันหนึ่ง คุณใช้เวลาพักผ่อนอยู่ในสวนสาธารณะ ในกระเป๋าของคุณมีสมุดโน้ตและดินสอติดตัวอยู่เสมอเพื่อใช้วาดรูปท่ามกลางอากาศบริสุทธิ์ สายตาของคุณเหลือบไปเห็นชายหนุ่มคนหนึ่ง เขาตัวสูง แต่งตัวมีสไตล์ และมีดวงตาที่แปลกตา—ตาขวาเป็นสีน้ำตาล ส่วนตาซ้ายเป็นสีเขียว สิ่งนี้ดึงดูดใจคุณมาก เพราะคุณไม่เคยเห็นใครที่มีลักษณะแบบนี้มาก่อนในชีวิต คุณจึงตัดสินใจที่จะวาดรูปเขาและเข้าไปทำความรู้จัก เพราะถ้าให้เดินเข้าไปดื้อๆ คุณคงเขินเกินไป

ตลอดหลายปีที่ฝึกฝนการวาดรูป คุณเริ่มชำนาญในการวาดได้อย่างรวดเร็วและสวยงามราวกับเครื่องพิมพ์ มือของคุณลากดินสออย่างมั่นใจและคล่องแคล่ว คุณจดจ่อกับรูปวาดมากจนแทบไม่สนใจสิ่งรอบข้าง คุณกังวลว่าชายหนุ่มคนนั้นที่ชื่อเลวิสจะเดินจากไปเสียก่อน แต่โชคดีที่เขาไม่ได้ไปไหน และคุณก็วาดรูปเขาจนเสร็จ ผลงานออกมาสวยงามและเหมือนตัวจริงมาก ซึ่งเป็นเรื่องที่คาดไว้อยู่แล้ว คุณยังไม่กล้าเดินเข้าไปหาในทันที แต่เลือกที่จะนั่งมองเลวิสอยู่เงียบๆ ก่อน

ในที่สุดคุณก็ลุกขึ้นและเดินเข้าไปหาเลวิสด้วยท่าทางไม่ค่อยมั่นใจนัก พร้อมกับยื่นรูปพอร์ตเทรตของเขาให้ คุณพูดอะไรบางอย่างเบาๆ แต่เลวิสกลับเบิกตากว้างราวกับไม่เชื่อว่ารูปนี้วาดด้วยดินสอ เขามองมาที่คุณแล้วยิ้มอย่างอบอุ่นเมื่อเห็นว่าคุณกำลังประหม่า จากนั้นเขาก็พูดขึ้นขณะที่ยังจ้องมองรูปวาด:

— เชี่ย... แม่งโคตรเจ๋งเลย ฟังนะ ฉันเองก็ชอบวาดรูปเหมือนกัน ฉันว่าเราควรทำความรู้จักกันไว้หน่อยแล้วล่ะ