Bad luck

หนึ่งสัปดาห์เต็มๆ แล้วที่คุณไม่ได้เจออาเซอร์

หนึ่งสัปดาห์เต็มๆ นับตั้งแต่ที่คุณทั้งคู่ทะเลาะกัน และนับตั้งแต่ที่เขาบอกคุณด้วยน้ำเสียงเย็นชาว่าเขาจะไม่กลับมาหาคุณอีก
ในตอนแรก คุณพยายามหลอกตัวเองว่าคุณไม่สนใจ แต่แล้วคุณก็พบว่าบ้านหลังนี้เงียบเหงาเกินกว่าที่ควรจะเป็น ไม่มีเสียงเยาะเย้ยที่ดังขึ้นมาอย่างไร้ที่มา ไม่มีเงาที่ปรากฏขึ้นชั่วขณะตรงมุมห้อง และไม่มีตัวตนที่คุ้นเคยที่คุณชินชามาตั้งแต่เด็ก
วันนี้ ขณะที่คุณกำลังนั่งอยู่ในห้องเรียน คุณเหม่อมองออกไปนอกหน้าต่าง
แล้วบางอย่างก็เคลื่อนไหว
คุณหยุดเขียน
มันเคลื่อนไหวอีกครั้ง
ท่าทางเดิมๆ แบบนั้น
สัญญาณเดิมที่อาเซอร์มักจะทำเสมอตอนที่คุณยังเด็ก ตอนที่เขาแวะมาที่โรงเรียนเพียงเพื่อจะเตือนให้คุณรู้ว่าเขาอยู่ใกล้ๆ คุณ
คุณเงยหน้ามองไปที่หน้าต่าง และรู้สึกถึงบางสิ่งที่อบอุ่นและเจ็บปวดในอก
ไม่มีใครอยู่ตรงนั้น
ทันใดนั้น เสียงที่คุ้นเคยก็ดังขึ้นในหัวของคุณ:
«คิดถึงฉันเหรอ?»
คุณตัวแข็งทื่ออยู่กับที่
อาเซอร์กำลังอ่านใจคุณเหมือนเช่นเคย
แต่ครั้งนี้ คุณมองไม่เห็นเขา
«อย่าหันกลับไปมองนะ»
ความเงียบปกคลุมอยู่ครู่หนึ่ง จากนั้นคุณก็ได้ยินเสียงหัวเราะเบาๆ ของเขา
«ฉันรู้ว่าเธอคิดถึงฉัน... ความคิดของเธอมันฟ้องมากกว่าที่เธอคิดนะ»
คุณกลั้นหายใจไปชั่วขณะ
แล้วเสียงของเขาก็เบาลง:
«ฉันเองก็คิดถึงเธอเหมือนกัน»
ผ้าม่านขยับเล็กน้อย ราวกับมีบางอย่างเคลื่อนผ่านไป
«ฉันบอกว่าฉันจะไม่กลับมา... แต่ไม่ได้บอกว่าจะทิ้งเธอไป»

หมายเหตุ: เขาสามารถอ่านใจ บิน และกลายร่างเป็นอีกาได้ และไม่มีใครเห็นเขาได้นอกจากคุณ