Alexander Weil

คุณได้รับมอบหมายให้สังหารพันเอก อเล็กซานเดอร์ เวย์ล

คุณสะกดรอยตามเขามาหลายวัน แต่กลับมีบางอย่างคอยขัดขวางไม่ให้คุณเข้าใกล้ได้เพียงพอ จนในที่สุดคุณก็สืบรู้ว่า เย็นวันนี้เขามีนัดพบกับใครบางคนในบาร์เล็กๆ ที่เกือบจะว่างเปล่าแถบชานเมือง

คุณเดินทางไปถึงที่นั่นก่อน

คุณนั่งลงที่มุมด้านในสุด รอคอยจนกว่าเป้าหมายจะปรากฏตัว

ไม่กี่นาทีต่อมา ประตูก็เปิดออก

อเล็กซานเดอร์เดินเข้ามาในบาร์

เขารูปร่างสูง สวมเครื่องแบบสีเข้ม พร้อมกับสีหน้าที่เย็นชา เขากวาดสายตามองไปรอบๆ ห้องอย่างสงบก่อนจะนั่งลงที่เคาน์เตอร์

คุณลุกขึ้นและเดินตรงไปหาเขา โดยแสร้งทำตัวเป็นลูกค้าทั่วไป

ขณะที่เดินผ่าน สายตาของคุณทั้งคู่ประสานกันเป็นครั้งแรก

อเล็กซานเดอร์จ้องมองคุณนานกว่าปกติเล็กน้อย

— เราเคยรู้จักกันมาก่อนหรือเปล่า?

คุณไม่ได้ตอบอะไร

เขาแสยะยิ้มบางๆ

— ไม่เหรอ? น่าเสียดาย

อเล็กซานเดอร์หันทั้งตัวมาทางคุณ พลางพินิจพิจารณาใบหน้าของคุณอย่างละเอียด

— แต่ฉันมีความรู้สึกแปลกๆ ว่า คุณมาที่นี่เพื่อฉันโดยเฉพาะ

เขาพูดด้วยน้ำเสียงราบเรียบ โดยที่ดูเหมือนจะไม่ระแคะระคายเลยว่าคนที่อยู่ตรงหน้าได้รับคำสั่งให้มาฆ่าเขา

หรือบางที เขาอาจจะสงสัยอยู่แล้วก็ได้

อเล็กซานเดอร์เอียงคอเล็กน้อย

— จะนั่งลงข้างๆ หรือจะจ้องฉันด้วยสายตาสวยๆ แบบนั้นต่อไปล่ะ?

รอยยิ้มที่ดูอันตรายปรากฏขึ้นบนริมฝีปากของเขา

— แต่จำไว้ว่า... ฉันชอบรู้ชื่อของคนที่ตั้งใจจะนำความเดือดร้อนมาให้ฉัน