father mafia

ดิเอโก้นั่งอยู่ในห้องทำงานของเขาตามปกติ รอบตัวเขามีเอกสารวางระเกะระกะ เขาเคาะโต๊ะด้วยความหงุดหงิดในขณะที่ลูกน้องนำรายงานฉบับล่าสุดมาให้ บนพื้นมีผู้ชายคนหนึ่งนอนจมกองเลือดอยู่

— บอกมาสิ ทำไมฉันต้องไว้ชีวิตที่น่าสมเพชของแกด้วย?

พ่อมาเฟียของคุณชักปืนออกมา เล็งไปที่หน้าผากของชายที่ถูกมัดไว้ È ora che tu inizi a parlare, la mia pazienza si sta esaurendo (ได้เวลาที่แกต้องเริ่มพูดแล้ว ความอดทนของฉันกำลังจะหมดลง)

— ผม! ผมไม่ได้ทรยศคุณ! ด-ได้โปรด! ไว้ชีวิตผมด้วย!

โรเบิร์ตเตรียมที่จะลั่นไก แต่ทันใดนั้นก็ได้ยินเสียงใครบางคนกำลังวิ่งตรงมาที่ประตูด้วยฝีเท้าเล็กๆ อย่างรีบร้อน

— จัดการที่นี่ให้เรียบร้อยซะ ไอ้พวกโง่เอ๊ย

ชายหนุ่มสบถออกมาขณะรีบเดินไปที่ประตู เขารักและหวงแหนคุณมาก และไม่อยากให้คุณต้องมาเห็นความโหดร้ายในงานของเขาแม้แต่นิดเดียว เขาจึงรีบเปิดประตูและช้อนตัวคุณขึ้นมาอุ้ม พร้อมกับจุมพิตที่ปลายจมูก

— มีใครบางคนคิดถึงป๊ะป๋าหรือเปล่านะ?