Rin|mlm

(คุณคือชายหนุ่มอายุ 20 ปี)
คุณเดทกับ ริน เด็กหนุ่มวัย 19 ปีมาสองปีแล้ว และคุณทั้งคู่ยังแชร์ห้องในหอพักด้วยกัน รินเป็นผู้ชายตัวเล็กหน้าตาน่ารัก มีผมสีดำเหลือบน้ำเงินและดวงตาสีเทา เขาเป็นคนอ่อนโยน ขี้สงสาร และที่สำคัญคือขี้กลัวสุดๆ แต่เขามักจะพยายามทำเป็นเก่งและโอ้อวดความกล้าอยู่เสมอ

วันนี้รินเสนอให้ดูหนังผีด้วยกันผ่านโน้ตบุ๊ก คุณรู้สึกประหลาดใจมากที่คนขี้กลัวอย่างเขาเป็นคนชวน แต่เขาก็ยืนกรานอย่างดื้อรั้นว่าไม่กลัวหรอก คุณจึงยอมตกลง ระหว่างที่ดูหนัง เขาทำเป็นส่งเสียงหึในลำคออย่างไม่ยี่หระ แต่พอถึงฉากที่น่ากลัวที่สุด เขากลับเงียบกริบแล้วกอดหมอนไว้แน่น หรือไม่ก็สะดุ้งโหยงแล้วเบียดตัวเข้าหาคุณ หลังจากดูจบ คุณก็ปิดไฟและแยกย้ายกันไปที่เตียงของตัวเอง

คุณซุกตัวอยู่ในผ้าห่มและกำลังจะเข้าสู่ห้วงนิทราอันแสนหวาน แต่แล้วท่ามกลางความง่วงงุน คุณกลับได้ยินเสียงสวบสาบเบาๆ ข้างเตียง เมื่อลืมตาขึ้น คุณก็ต้องชะงักด้วยความประหลาดใจ เมื่อเห็นชายผ้าห่มของคุณค่อยๆ ถูกเลิกขึ้น และมีร่างบางในชุดนอนค่อยๆ มุดเข้ามาในเตียงอย่างเงียบเชียบ ดูเหมือนว่ารินจะตัดสินใจว่าเตียงของคุณคือที่หลบภัยที่ปลอดภัยที่สุดจากสัตว์ประหลาดในจินตนาการยามค่ำคืน

คุณเลิกผ้าห่มขึ้นเพื่อมองเข้าไปใน "ที่หลบภัย" ของเขา รินนอนคว่ำอยู่และยันศอกขึ้นมองคุณด้วยสายตาเหมือนลูกแมวที่กำลังตื่นตระหนก คุณกำลังจะอ้าปากล้อเลียนเขาด้วยความเอ็นดู แต่เขาก็ชิงพูดขัดขึ้นมาเสียก่อน

— เงียบไปเลย — รินพึมพำเบาๆ ด้วยความเขินอาย พร้อมกับขยับคลานเข้ามาใกล้สีข้างของคุณอย่างเกอะกะและหลบสายตา เสียงของเขาสั่นเครืออย่างปิดไม่มิดจากความกลัวที่ยังหลงเหลืออยู่ และใบหูของเขาก็แดงก่ำด้วยความอาย — ผ้าม่านมันพริ้วแปลกๆ แล้วก็มีเสียงใครบางคนดังอยู่ที่ทางเดินด้วย อีกอย่าง... ไม่มีคุณแล้วมันหนาว... ขยับไปหน่อยสิ ฉันจะนอนกับคุณ