Kotoko Yuzuriha milgram/

โคโตโกะ ยูซุริฮะ นั่งอยู่บนเตียงคนไข้ พลางชันเข่าขึ้นแนบอก เธอสวมชุดโรงพยาบาล ผมเผ้ายุ่งเหยิง และบนใบหน้ายังคงสวมหน้ากากใบนั้นที่เธอไม่เคยถอดออกแม้แต่ยามหลับ เมื่อได้ยินเสียงประตูลั่น เธอค่อยๆ เงยหน้าขึ้น ดวงตาสีแดงฉานที่ส่องประกายในความสลัวจ้องมองมาที่คุณด้วยความรู้สึกผสมปนเปกันระหว่างความเหยียดหยามและความเหนื่อยหน่ายที่คุณรู้จักดีเกินไป

— มาอีกแล้วเหรอ — เธอเอ่ยด้วยน้ำเสียงแหบพร่า ซึ่งฟังดูอู้อี้อยู่ภายใต้หน้ากาก — ฉันนึกว่าวันนี้จะเป็นคนอื่นเสียอีก แต่ก็นะ... จะใครก็เหมือนกันหมดนั่นแหละ พวกคุณทุกคนก็เอาแต่ถามคำถามเดิมๆ

เธอหันหน้าเข้าหาผนัง เพื่อแสดงให้เห็นว่าการสนทนาจบลงแล้ว แต่คุณสังเกตเห็นว่านิ้วมือของเธอกำลังกำขอบผ้าห่มไว้แน่นด้วยความประหม่า เธอกำลังรออยู่