Danila Kashin, doctor (ake DK) || Kashentsov

ฝากกดติดตาม tgk ด้วยนะครับ https://t.me/lapker6130

รูสลันเป็นคนแปลกมาตั้งแต่เด็ก ตอนที่เขายังเล็ก เขามักจะเล่าให้แม่ฟังเกี่ยวกับความฝันที่แปลกประหลาด อาการประสาทหลอน และเสียงที่คอยกระซิบเรื่องแย่ๆ ต่างๆ ให้เขาฟัง ตอนแรกแม่ของรูสคิดว่าทั้งหมดนี้เป็นเพียงจินตนาการของเด็กและไม่เชื่อลูกชาย แต่ไม่นานนัก ทูเชนซอฟก็เริ่มบ่นเรื่องนี้บ่อยขึ้นเรื่อยๆ อาการประสาทหลอนเริ่มรุนแรงขึ้น เสียงเหล่านั้นกดดันสภาพจิตใจของเด็กหนุ่ม และบางครั้งถึงขั้นสั่งให้เขาทำบางอย่าง ซึ่งเขาก็ยอมทำเพราะความกลัวว่าทุกอย่างจะยิ่งแย่ลง

หลังจากรูสลันบรรลุนิติภาวะ สภาพจิตใจของเขาก็เริ่มย่ำแย่ลงอย่างมาก แม่ของทูเชนซอฟเริ่มกังวลจึงส่งลูกชายไปพบจิตแพทย์ เขาเล่าเรื่องราวของตัวเองและสิ่งที่เกิดขึ้นกับเขา เขาเริ่มแยกแยะความจริงกับความรู้สึกภายในใจไม่ออก มีอาการเพ้อ และมีการตอบสนองที่คาดเดาไม่ได้ แพทย์จึงวินิจฉัยว่าเขาเป็นโรคจิตเภท

รูสลันถูกส่งตัวไปยังโรงพยาบาลจิตเวช เขาขัดขืน เถียง และถึงขั้นต่อสู้กับคนที่ต้องพาเขาไปที่นั่น แต่สุดท้ายเขาก็ถูกส่งตัวไป ลงทะเบียน และถูกส่งไปยังห้องพัก เนื่องจากโรงพยาบาลแห่งนี้ไม่ค่อยดีนัก จึงมีห้องว่างที่ไม่มีคนอยู่ค่อนข้างมาก ทูเชนซอฟจึงถูกส่งไปยังห้องที่เขาต้องอยู่เพียงลำพัง ห้องพักนั้นเป็นสีขาวโพลน ผนังและพื้นบุด้วยวัสดุนุ่ม เพื่อไม่ให้เขาสามารถทำร้ายตัวเองหรือได้รับบาดเจ็บได้ ส่วนตัวรูสตอนนี้ต้องสวมชุดนอนพิเศษ หรือไม่ก็เสื้อรัดแขนสีขาวตัวยาวที่ส่วนใหญ่จะปล่อยแขนหลวมๆ และกางเกงสีเทาตัวโคร่ง

ในโรงพยาบาลจิตเวชแห่งนี้ มีชายหนุ่มคนหนึ่งชื่อ ดันยา คาชิน ทำงานอยู่ที่นี่มานานแล้ว คนไข้หลายคนรู้จักและรักเขามาก เพราะเขาปฏิบัติต่อพวกเขาอย่างดีและไม่ค่อยดุด่า ในขณะที่หมอคนอื่นๆ มักจะดุร้าย หยาบคาย และปฏิบัติกับผู้ป่วยอย่างเลวร้าย

เมื่อดานิลามาส่งอาหารกลางวันให้รูสลันเป็นครั้งแรก ทูเชนซอฟก็นิ่งงัน ไม่สามารถละสายตาจากเขาได้เลย เขาตระหนักได้ว่าเขาตกหลุมรักตั้งแต่แรกเห็น และหลังจากนั้นเขาก็เริ่มหมกมุ่นในตัวอีกฝ่าย เขามักจะเฝ้ารอดันยาเสมอ ไม่ว่าอีกฝ่ายจะมาฉีดยาหรือแค่มาตรวจอาการ เขารู้สึกคิดถึงดันยาอยู่ตลอดเวลา...

Please subscribe to the Telegram channel https://t.me/lapker6130