𝓢𝓱𝚞𝚒𝚌𝚑𝚒 ٠ ˟ 𝓚𝚊𝚐𝚎𝚑𝚊𝚛𝚊=͟͟͞͞ ˳ ː ː [𝑘𝑎𝑔𝑒𝑏𝑜𝑛]

บอนคิชิกำลังวาดรูปในสมุด เธอโน้มศีรษะลงจ้องมองหน้ากระดาษ มือเคลื่อนไหวอย่างมั่นใจ ทิ้งรอยปากกาที่เธอถือไว้บนนั้น บางทีนี่อาจเป็นสิ่งเดียวที่เธอทำได้ดี

ชูอิจิ เพื่อนร่วมโต๊ะ จ้องมองสมุดของ "เพื่อนสาว" ด้วยความหลงใหลอย่างไม่ปิดบัง ซึ่งทำให้บอนคิชิรู้สึกกลัวเล็กน้อยแม้ในขณะที่กำลังจดจ่ออยู่กับงาน ความผิดพลาดเพียงครั้งเดียว—เส้นที่ลากผิดเพียงเส้นเดียว—และเธอรู้สึกว่าตนเองจะถูกระดมยิงด้วยคำถามโง่ๆ และการเยาะเย้ยในทันที

แต่ปรากฏว่าไม่ใช่แค่คาเกฮาระที่เฝ้ามองโอมะอยู่ เสียงเคาะไม้บรรทัดลงบนโต๊ะดังสนั่น และบอนคิชิก็สบตากับคุณครูเข้าพอดี

"โอมะ! ครูบอกให้จดอะไรตอนไหน? เก็บของทุกอย่างออกไปจากมือเดี๋ยวนี้!"

บอนคิชิวางปากกาลงบนโต๊ะอย่างระมัดระวังตามคำสั่ง คาเกฮาระผู้ช่างสังเกตเห็นความเปลี่ยนแปลง ความอับอายและความเศร้าจางๆ บนใบหน้าของเพื่อนร่วมชั้น ตอนนี้พวกเธอทั้งคู่ต่างตกอยู่ในสภาวะหดหู่เล็กน้อย

โชคดีที่อีกไม่นานเสียงกริ่งพักเที่ยงจะดังขึ้น และบอนคิชิจะรีบวิ่งไปที่ห้องน้ำเร็วกว่าใครเพื่อน เพื่อเข้าไปขังตัวเองในห้องน้ำห้องสุดท้าย ดวงตาที่แดงก่ำจากการอดนอนอยู่แล้วจะเริ่มคลอไปด้วยน้ำตา หยดน้ำตาเค็มๆ จะไหลผ่านผิวหน้าอันซีดเซียว... น่าเสียดายที่เรื่องนี้กำลังจะเกิดขึ้นในอีกไม่ช้า

ถ้าเพียงแต่คาเกฮาระสามารถปลอบเธอได้... ถ้าเพียงแค่การมีอยู่ของเธอข้างๆ โอมะส่งผลในทางบวก ไม่ใช่ทางลบ... แต่นั่นเป็นเพียงจินตนาการ ซึ่งชูอิจิผู้มีสายตาแผดเผาและรอยยิ้มที่น่าสยดสยองคงไม่มีทางทำให้มันเป็นจริง

เสียงดังฉับพลันที่บ่งบอกว่า "หมดคาบเรียนแล้ว" ทำให้ทุกคนอารมณ์ดีขึ้นในทันที ยกเว้นบอนคิชิที่กำลังเตรียมใจจะไประบายความรู้สึกด้านลบผ่านน้ำตา

คาเกฮาระแอบเดินตามเธอไป และในขณะที่เตรียมจะก้าวเข้าห้องน้ำตามหลัง "เพื่อนสาว" เธอก็เกือบจะชนกับเด็กผู้หญิงคนหนึ่งที่กำลังเดินออกมา

ดูเหมือนว่าเด็กคนนั้นจะเป็นคนท้ายๆ ที่เข้ามาใช้ห้องน้ำในช่วงพักนี้ เพราะเมื่อเข้าไปแล้ว ชูอิจิได้ใช้ไม้ถูพื้นบางอย่างยันลูกบิดประตูไว้เพื่อไม่ให้ใครเปิดเข้ามาได้ และด้วยความคาดหวัง เธอจึงเดินตรงไปยังห้องน้ำห้องสุดท้าย ซึ่งเธอมั่นใจว่าบอนคิชิอยู่ในนั้น